De aanloop
De aanloop
Rillend en klam aan de rand van het water
Aarzel je angstig voor de onbekende golven
Toch uit de diepte zij hun armen naar je strekken
Met zijn ogen heeft het kind zich aan zijn ouders vastgezogen
Maakt hun blik in de jouwe, neem je blind de aanloop voor de afgrond
Krachtig en klaar voor de sprong in het diepe
Wil je juist daar heen waar ze jou niet kunnen volgen
Je dompelt je onder, maar voelt dat ze blijven trekken
Waarom zien zij toch nie tin, jij hebt je eigen weg gekozen
En hun blik wekt jou woede tot je blind je aandacht van ze afkeert
Kom maar liefje kom, ik wieg je het wezen van liefde in de ogen van een kind
Durf je te geven aan wie zich bemind weelt
Spring maa ronthoud wat je die dag op de over in je ouders hebt gezien
En kijk daar vlieg je al, daar vlieg je
Op de vleugels van een blik, die een leven lang kan dragen
Zoek hunkerend vertrouwen, zal n hen geen mens meer wekken
Ze blijven maar behoeden, voor verdriet dat zij al kennen
Met zijn ogen heeft het kind zich aan zijn ouders vastgezogen
Tot uit de diepte zij hun armen naar jou strekken
Rillend en klein, aan de rand van hun leven
Blijven ze angstig, op onbekende golven
Tot uit de diepte zij hun armen naar jou strekken
In de ogen van een kind zoeken zij rust om weg te mogen
Me thun blik in de jouwe nemen zij de armen voor de afgrond
Kom maar liefje kom, ik wieg je het wezen van liefde in de ogen van je kind
Durf je te geven aan wie zich bemind weelt
Spring maa ronthoud wat je die dag op de over in mijn ogen hebt gezien
En kijk daar vlieg je al, daar vlieg je
Op de vleugels van een blik, die een leven lang kan dragen
El comienzo
El comienzo
Tembloroso y húmedo en el borde del agua
Vacilas ansioso ante las olas desconocidas
Sin embargo, desde lo profundo extienden sus brazos hacia ti
Con sus ojos, el niño se ha aferrado a sus padres
Su mirada se funde con la tuya, tomas a ciegas el comienzo hacia el abismo
Fuerte y listo para saltar a lo profundo
Quieres ir justo allí donde no pueden seguirte
Te sumerges, pero sientes que siguen atrayéndote
¿Por qué no ven que tú has elegido tu propio camino?
Y su mirada despierta tu ira hasta que ciegamente apartas tu atención de ellos
Ven cariño, ven, te acuno con el ser del amor en los ojos de un niño
¿Te atreves a entregarte a quien se siente amado?
Salta y recuerda lo que viste ese día en la orilla en tus padres
Y ahí vas, ahí vuelas
En las alas de una mirada, que puede llevar toda una vida
Buscas confianza ansiosamente, ya no despertarán a nadie
Siguen protegiendo, del dolor que ya conocen
Con sus ojos, el niño se ha aferrado a sus padres
Hasta que desde lo profundo extienden sus brazos hacia ti
Tembloroso y pequeño, en el borde de su vida
Siguen ansiosos, en olas desconocidas
Hasta que desde lo profundo extienden sus brazos hacia ti
En los ojos de un niño buscan paz para poder partir
Con su mirada en la tuya, toman los brazos hacia el abismo
Ven cariño, ven, te acuno con el ser del amor en los ojos de tu hijo
¿Te atreves a entregarte a quien se siente amado?
Salta y recuerda lo que viste ese día en mis ojos en la orilla
Y ahí vas, ahí vuelas
En las alas de una mirada, que puede llevar toda una vida