La Añera
(Zamba)
¿ Dónde está mi corazón,
que se fue tras la esperanza?
Tengo miedo que la noche
me deje también sin alma.
Tengo miedo que la noche
me deje también sin alma.
¿ Dónde está la palomita,
que al amanecer lloraba?
Se fue muy lejos, dejando
sobre mi pecho, sus lágrimas.
Se fue muy lejos, dejando
sobre mi pecho, sus lágrimas.
Cuando se abandona el pago
y se empieza a repechar,
tira el caballo adelante
y el alma tira pa' trás.
tira el caballo adelante
y el alma tira pa' trás.
Yo tengo una pena antigua;
inútil botarla fuera.
Y como es pena que dura,
yo le he llamado la añera.
Y como es pena que dura,
yo le he llamado la añera.
¿ Dónde están las esperanzas?...
¿Dónde están las alegrias?...
La añera es la pena vieja,
y es mi sola compañía.
La añera es la pena vieja.
y es mi sola compañía.
Cuando se abandona el pago
y se empieza a repechar,
tira el caballo adelante,
y el alma tira pa' trás.
tira el caballo adelante.
y el alma tira pa' trás.
De Verdrietige
(Zamba)
Waar is mijn hart gebleven,
het is achter de hoop aan gegaan?
Ik ben bang dat de nacht
mij ook zonder ziel zal laten.
Ik ben bang dat de nacht
mij ook zonder ziel zal laten.
Waar is het duifje gebleven,
dat bij zonsopgang huilde?
Het is heel ver weg gegaan,
met tranen op mijn borst achterlatend.
Het is heel ver weg gegaan,
met tranen op mijn borst achterlatend.
Wanneer je het dorp verlaat
en je begint te stijgen,
trek je het paard naar voren
terwijl de ziel achterblijft.
trek je het paard naar voren
terwijl de ziel achterblijft.
Ik heb een oude pijn;
het heeft geen zin om het weg te gooien.
En omdat het een pijn is die blijft,
heb ik het de verdrietige genoemd.
En omdat het een pijn is die blijft,
heb ik het de verdrietige genoemd.
Waar zijn de hoopvolle dromen?...
Waar zijn de vreugdevolle momenten?...
De verdrietige is de oude pijn,
en is mijn enige gezelschap.
De verdrietige is de oude pijn.
en is mijn enige gezelschap.
Wanneer je het dorp verlaat
en je begint te stijgen,
trek je het paard naar voren,
en de ziel blijft achter.
trek je het paard naar voren.
en de ziel blijft achter.