La Carreta y El Camión
Hoy que vivo abandonada
En solitario rincón
Esto le piensa la carreta
Nuestra carreta criolla, ¿no?
Hoy que vivo abandonada
En solitario rincón
Hoy que lo miro al camión
Por esas rutas amadas
Hoy que ya no tengo nada
Ni barrito en mi rodao
Hoy que solo me ha quedao
La sombra de mi armazón
Le quiero dar al camión
Lo que los años me han dao
Conozco la patria entera
En mi infinito rodar
Yo se lo que es peludear
En barro y en polvareda
Yo he crujido en las laderas
Buscando los horizontes
Yo fui gusano en los montes
Y mariposa en los llanos
Yo crucé noches y arcanos
Como barca de caronte
Si un rancho ves al pasar
Y de ahí te mira un paisano
Con ademán campechano
Tú lo debes saludar
Es cencia del buen viajar
Mostrase bien educau
Y si hay barro en tu rodao
Por causa de un chaparrón
Procura que el corazón
No se te quede embarrau
Si en ese trajinar duro
Ves alguno en la estaquida
Hacele alguna gauchada
Que es como luz en lo oscuro
En mis tiempos, te lo juro
Sin molestar con pregunta
Con desataba las yuntas
Sin mirar marcas, ni pelo
El camino es como un cielo
A'nde los buenos se juntan
Es claro que hay desengaño
Porque no somos perfectos
Amigazo los defectos
Son males que duran años
Yo también sufrí del daño
Por no vivir ventajeando
Pero compadre pensado
Que al final gana el mejor
El vivo pierde el honor
Y el bueno se va salvando
Carretero y camionero
Los dos andan por la huella
A los dos la misma estrella
Le señala el derrotero
No se vuelva farolero
El de anteojos y campera
Y no imite a los de ajuera
En el modo de vestir
Que imite el criollo sentir
De aquel que uso corralera
Que naides quede enfadau
Si aconsejo como siento
El hombre vale por dentro
Que lo de afuera es prestau
Por plata que haiga juntao
No te sientas cordillera
Pues en la vida rutera
Aquel que se cree muy grande
Se pone al lado de los andes
Y es un enano cualquiera
Aunque vivís entre ruidos
De motores y engranajes
No cometas el ultraje
De hablar a los alaridos
Pone los cinco sentidos
En lo que estas conversando
Y si algo te va alegrando
Ríe, que la risa es vida
Pero hay risas parecidas
A caballos relinchando
Si a vos te gusta cuidarlo
Y lubricarlo al camión
Pensá que a tu corazón
También debes aceitarlo
Con cuidado has de tratarlo
Y llenarlo de bellezas
Si hay algunas tristezas
Que te venza o que te espante
Alumbrarlo pa' que cante
Y levantarás la cabeza
El canto es como un cogollo
Hijo del largo camino
Si tu canto es argentino
Vos te sentirás más criollo
La copla tiene mil rollos
Que a veces surcan los vientos
Y a veces como de intentos
Sin ni siquiera cantar
Adentro tuyo ha de estar
Endulzando tu momento
Le aconsejo en la ocasión
Al hermano camionero
Como los de antes obreros
Con otra disposición
Yo me vuelvo a mi rincón
Donde el tiempo me empujo
Soy carreta que trazó
Entre cardales la huella
A toditas las estrellas
Si les abre cantau yo
Bendito los herederos
De aquel paisano argentino
Que picaneo en los caminos
Y se llamaba carrero
En tu viaje camionero
Te sigue mi sombra bella
No ha de faltar una estrella
Que te acompañe feliz
Como no me falto a mi
Cundo anduve por la huella
Nada en el mundo es eterno
Pero aunque llego mi fin
Me prolongo en el trajín
Del camionero moderno
Es menos crudo el invierno
Para le que tiene cabina
Y el rutero que camina
Contento en su profesión
Merece la bendición
De la carreta Argentina
De Wagen en de Vrachtwagen
Vandaag voel ik me verlaten
In een eenzaam hoekje
Dit denkt de wagen
Onze Creoolse wagen, toch?
Vandaag voel ik me verlaten
In een eenzaam hoekje
Vandaag kijk ik naar de vrachtwagen
Over die geliefde wegen
Vandaag heb ik niets meer
Geen modder op mijn pad
Vandaag is er alleen nog
De schaduw van mijn frame
Ik wil de vrachtwagen geven
Wat de jaren me hebben gegeven
Ik ken het hele vaderland
In mijn eindeloze rit
Ik weet wat het is om te ploeteren
In modder en stofwolken
Ik heb geknakt op de hellingen
Zoekend naar de horizon
Ik was een worm in de bergen
En een vlinder in de vlaktes
Ik heb nachten en geheimen gekruist
Als een boot van Charon
Als je een hut ziet voorbijgaan
En daar kijkt een boer naar je
Met een vriendelijke houding
Moet je hem groeten
Dat is de essentie van goed reizen
Toon je goed opgevoed
En als er modder op je pad is
Door een stortbui
Zorg ervoor dat je hart
Niet vast komt te zitten
Als je in die zware rit
Iemand in de problemen ziet
Doe hem een goede daad
Dat is als licht in het donker
In mijn tijd, dat zweer ik
Zonder te storen met vragen
Met het losmaken van de jukken
Zonder naar merken of haar te kijken
De weg is als een hemel
Waar de goeden samenkomen
Het is duidelijk dat er teleurstelling is
Omdat we niet perfect zijn
Vriend, de tekortkomingen
Zijn kwalen die jaren duren
Ik heb ook geleden
Omdat ik niet eerlijk leefde
Maar maat, denk eraan
Dat uiteindelijk de beste wint
De slimste verliest zijn eer
En de goede redt zich
Wagenchauffeur en vrachtwagenchauffeur
Beiden gaan over het pad
Beiden wijst dezelfde ster
De route aan
Verander niet in een lampion
De man met de bril en de jas
En imiteer niet de buitenstaanders
In de manier van kleden
Imiteer het Creoolse gevoel
Van degene die een omheining droeg
Laat niemand zich beledigd voelen
Als ik adviseer zoals ik voel
De man is waard van binnen
Wat van buiten is, is geleend
Voor het geld dat hij heeft verzameld
Voel je niet verheven
Want in het leven op de weg
Diegene die zich te groot voelt
Plaats zich naast de Andes
En is een dwerg in feite
Ook al leef je tussen het lawaai
Van motoren en tandwielen
Bega de schande niet
Om te schreeuwen
Gebruik al je zintuigen
In wat je aan het bespreken bent
En als iets je blij maakt
Lach, want lachen is leven
Maar er zijn lachen die lijken
Op paarden die hinniken
Als je het graag verzorgt
En de vrachtwagen smeert
Denk eraan dat je ook
Je hart moet oliën
Behandel het met zorg
En vul het met schoonheid
Als er wat verdriet is
Dat je overwint of je bang maakt
Verlicht het zodat het kan zingen
En je zult je hoofd oprichten
Het zingen is als een knop
Kind van de lange weg
Als jouw zang Argentijns is
Voel je je meer Creools
De couplet heeft duizend rollen
Die soms de winden doorkruisen
En soms als pogingen
Zonder zelfs maar te zingen
Moet het binnenin je zijn
En je moment zoet maken
Ik adviseer in deze gelegenheid
De broeder vrachtwagenchauffeur
Zoals de arbeiders van vroeger
Met een andere instelling
Ik keer terug naar mijn hoek
Waar de tijd me duwde
Ik ben een wagen die de weg
Trok tussen de distels
Naar alle sterren
Als ik ze zing
Gezegend zijn de erfgenamen
Van die Argentijnse boer
Die onderweg was
En zich carrero noemde
In jouw vrachtwagenreis
Mijn mooie schaduw volgt je
Er zal geen ster ontbreken
Die je gelukkig vergezelt
Zoals ik niet alleen was
Toen ik over het pad ging
Niets in de wereld is eeuwig
Maar hoewel mijn einde komt
Verleng ik me in de drukte
Van de moderne vrachtwagenchauffeur
De winter is minder hard
Voor degene die een cabine heeft
En de wegreiziger die loopt
Vrolijk in zijn beroep
Verdient de zegen
Van de Argentijnse wagen