「僕は…」 (boku wa...) (I Am...)
きみがぼくにみせてくれた
kimi ga boku ni misete kureta
せかいはとてもきれいだったな
sekai wa totemo kirei datta na
しょかのすきまにすまう
shoka no sukima ni sumau
いちりんのはなは
ichirin no hana wa
ぼくにはとどかぬそんざいで
boku ni wa todokanu sonzai de
ことばのおくにすまう
kotoba no oku ni sumau
ほんねのたねはもう
hon ne no tane wa mou
ひのめもあびずにかれていた
hinome mo abizu ni karete ita
まわりとくらべてはまた
mawari to kurabete wa mata
じこけのおちてく
jikoke no ochiteku
こわくなるんだそれでも
kowakunaru nda sore demo
きみのすべてに
kimi no subete ni
すくわれて
sukuwarete
きみがぼくにみせてくれた
kimi ga boku ni misete kureta
せかいはとてもきれいだったな
sekai wa totemo kirei datta na
まるでぼくがぼくじゃなくなっていく
maru de boku ga boku janakunatte iku
そんなひびもどこかいとおしくて
sonna hibi mo doko ka itoshikute
またきみにこいをしる
mata kimi ni koi wo shiru
きみのとなりでは
kimi no tonari de wa
なぜだかまえより
naze da ka mae yori
いきがらくにおもえるんだ
iki ga raku ni omoeru nda
ささいなふあんも
sasai na fuan mo
たかなるこどうも
takanaru kodou mo
ぼくをはしらせるまほうだ
boku wo hashiraseru mahou da
きみがぼくにみせてくれた
kimi ga boku ni misete kureta
せかいはとてもきれいだったな
sekai wa totemo kirei datta na
まるでぼくがぼくじゃなくなっていく
maru de boku ga boku janakunatte iku
そんなひびもどこかいとおしくて
sonna hibi mo doko ka itoshikute
ぶつけるんだぼくのすべてをきみに
butsukerun da boku no subete wo kimi ni
からっぽでよわいじぶんからめをそむけ
karappo de yowai jibun kara me wo somuke
みたいものだけをみていたあのころ
mitai mono dake wo mite ita ano koro
ぼくはじぶんをとくべつだとおもっていた
boku wa jibun wo tokubetsu da to omotte ita
あたりまえとおもっていたにちじょうも
atarimae to omotte ita nichijou mo
きみにであってからのぼくには
kimi ni deatte kara no boku ni wa
まるでちがうとくべつなものにおもえた
maru de chigau tokubetsu na mono ni omoeta
おおげさだときみはわらうだろう
oogesa da to kimi wa warau darou
でもほんとうなんだ
demo hontou nan da
いまのぼくをつくったのは
ima no boku wo tsukutta no wa
ほかのだれでもないきみだ、きみなんだ
hoka no dare demo nai kimi da, kimi nan da
ありがとうとすなおにいえたのは
arigatou to sunao ni ieta no wa
きみのえがおがそばにあったからで
kimi no egao ga soba ni atta kara de
いつしかぼくのせかいひろがったのは
itsushika boku no sekai hirogatta no wa
きみのことばがぼくをかえたから
kimi no kotoba ga boku wo kaeta kara
きみがぼくにみせてくれた
kimi ga boku ni misete kureta
せかいはずっとわすれないよ
sekai wa zutto wasurenai yo
まるでぼくがぼくじゃなくても
maru de boku ga boku janakute mo
そんなひびにきみがいるのなら
sonna hibi ni kimi ga iru no nara
とわにぼくらこいをする
towa ni bokura koi wo suru
Ik ben...
Jij hebt me een wereld laten zien
Die zo prachtig was, dat weet je wel
In de kieren van de schaduw
Bloeit een enkel bloempje
Het is een bestaan dat me niet bereikt
In de diepte van woorden
Is de echte kern al
Verwelkt zonder het zonlicht te zien
Vergeleken met anderen
Val ik weer terug
Het maakt me bang, maar toch
Word ik gered door
Alles wat jij bent
Jij hebt me een wereld laten zien
Die zo prachtig was, dat weet je wel
Alsof ik niet meer mezelf ben
Zelfs die dagen zijn ergens kostbaar
En ik val weer voor jou
Naast jou
Voelt het om de een of andere reden
Lichter dan voorheen
Zelfs de kleinste angsten
En de snelle hartslagen
Zijn een soort magie die me laat rennen
Jij hebt me een wereld laten zien
Die zo prachtig was, dat weet je wel
Alsof ik niet meer mezelf ben
Zelfs die dagen zijn ergens kostbaar
Ik geef alles wat ik heb aan jou
Kijkend weg van de lege, zwakke ik
Die alleen maar keek naar wat hij wilde zien
Dacht ik dat ik speciaal was
De dagelijkse dingen leken vanzelfsprekend
Maar sinds ik jou ontmoette
Voelt alles als iets heel anders, iets bijzonders
Je zou zeggen dat het overdreven is
Maar het is echt waar
Degene die me heeft gemaakt tot wie ik nu ben
Is niemand anders dan jij, alleen jij
Dank je, dat ik het eerlijk kon zeggen
Omdat jouw glimlach bij me was
En ooit, toen mijn wereld zich uitbreidde
Was het jouw woorden die me veranderden
Jij hebt me een wereld laten zien
Die ik nooit zal vergeten
Zelfs als ik niet meer mezelf ben
Als jij er maar bent op die dagen
Zullen wij voor altijd van elkaar houden