395px

Al Anochecer

Atem

Hämäräntakainen

Oksien alla uinuva.Vihaolemus kaapii maata.Oksentaen itseään.
Veren, kuolan seassa.Ikenien välissä halkaistu kieli.
Sulkainen pää keinahtaa: " Kuolla en pysty. Vainoan miehet.
Syön sielut.Nuolen miekat suolista." Raivossa murtuneet luut.
Kaviot väärällään. Sappea itkien. Kivirakan katveessa. Nykien,
kouristellen tanssii. Sokeat silmät kiiluen: " Poistu en koskaan.
Palvelijani luomana. Imien tyhjiin. Syljen kuoret tuuleen.
Hypin haudoillanne. Olkapäillä odotan. Omani otan.

Al Anochecer

Bajo las ramas durmiendo. Un aura de odio se arrastra por el suelo. Vomitando sobre sí mismo.
Entre sangre y saliva. Una lengua partida entre las encías. Una cabeza emplumada se balancea: 'No puedo morir. Acecho a los hombres. Me como las almas. Lamo las espadas de las entrañas.' Huesos rotos en furia. Pezuñas torcidas. Llorando bilis. En la sombra de la roca. Sacudiéndose, convulsionando danza. Ojos ciegos brillando: 'Nunca me iré. Creado por mis siervos. Chupando el vacío. Escupiendo las cáscaras al viento. Saltando sobre sus tumbas. Esperando en los hombros. Tomar lo que es mío.

Escrita por: