Maria Bonita
Acuerdate de acapulco
De aquellas noches
Maria bonita, maría del alma;
Acuerdate que en la playa,
Con tus manitas las estrellitas
Las enjuagabas.
Tu cuerpo, del mar juguete nave al garete
Venían las olas lo columpiaban
Y mientras yo te miraba
Lo digo con sentimiento
Mi pensamiento me traicionaba.
Te dije muchas palabras de esas bonitas
Con que se arrullan los corazones,
Pidiendo que me quisieras
Que convirtieras en realidades
Mis ilusiones.
La luna que nos miraba
Ya hacía ratito
Se hizo un poquito desentendida
Y cuando la vi escondida
Me arrodille para besarte
Y así entregarte toda mi vida.
Amores habras tenido muchos amores
Maria bonita, maría del alma;
Pero ninguno tan bueno, ni tan honrado
Como el que hiciste que en mi brotara.
Lo traigo lleno de flores
Para dejarlo como una ofrenda
Bajo tus plantas,
Recibelo emocionada
Y jurame que no mientes
Porque te sientes idolatrada.
Maria Mooi
Vergeet Acapulco niet
Van die nachten
Maria mooi, Maria van mijn ziel;
Vergeet niet dat op het strand,
Met je handjes de sterretjes
Je ze afspoelde.
Je lichaam, een speeltje van de zee, een schip dat afdrijft
De golven wiegden het
En terwijl ik je bekeek
Zeg ik het met gevoel
Mijn gedachten verraden me.
Ik zei je veel mooie woorden
Die harten wiegen,
Vragend of je van me wilde houden
Of je mijn dromen
In werkelijkheid wilde maken.
De maan die naar ons keek
Was al een tijdje
Een beetje ongeïnteresseerd geworden
En toen ik haar verstopt zag
Knielde ik om je te kussen
En zo al mijn leven aan je te geven.
Je hebt veel liefdes gehad, veel romances
Maria mooi, Maria van mijn ziel;
Maar geen enkele zo goed, of zo eerbaar
Als die welke jij in mij deed ontluiken.
Ik breng het vol bloemen
Om het als een offer
Onder jouw voeten achter te laten,
Ontvang het met emotie
En zweer me dat je niet liegt
Omdat je je vereerd voelt.
Escrita por: Agustín Lara