395px

De Paso

Luis Eduardo Aute

De Paso

Decir espera es un crimen
Decir mañana es igual que matar
Ayer de nada nos sirve
Las cicatrices no curan el mal

Solo morir permanece
Como la más inmutable razón
Vivir es un clavo ardiente
Un ejercicio de gozo y dolor

Que no, que no
Que el pensamiento no puede tomar asiento
Que el pensamiento es estar
Siempre de paso, de paso, de paso
De paso

Quien pone reglas al juego
Se engaña si dice que es jugador
Lo que le mueve es el miedo
De que se sepa que nunca jugó

La ciencia es una estrategia
Es una forma de atar la verdad
Que es algo más que materia
Pues el misterio se oculta detrás

Que no, que no
Que el pensamiento no puede tomar asiento
Que el pensamiento es estar
Siempre de paso, de paso, de paso
De paso

Hay demasiados profetas
Profesionales de la libertad
Que hacen del aire bandera
Pretexto inútil para respirar

En una noche infinita
Que va meciendo este gran ataúd
Donde olvidamos que el día
Solo es un punto, un punto de luz

Que no, que no
Que el pensamiento no puede tomar asiento
Que el pensamiento es estar
Siempre de paso, de paso, de paso
De paso

De Paso

Zeg wachten is een misdaad
Zeg morgen is net zo goed als doden
Gisteren helpt ons voor geen meter
De littekens genezen de pijn niet

Alleen de dood blijft bestaan
Als de meest onveranderlijke reden
Leven is een brandende spijker
Een oefening in vreugde en pijn

Nee, nee
Dat de gedachte geen rust kan vinden
Dat de gedachte is zijn
Altijd op doorreis, op doorreis, op doorreis
Op doorreis

Wie de regels van het spel bepaalt
Bedrieg zichzelf als hij zegt dat hij een speler is
Wat hem beweegt is de angst
Dat men weet dat hij nooit heeft gespeeld

De wetenschap is een strategie
Het is een manier om de waarheid te binden
Die meer is dan materie
Want het mysterie schuilt erachter

Nee, nee
Dat de gedachte geen rust kan vinden
Dat de gedachte is zijn
Altijd op doorreis, op doorreis, op doorreis
Op doorreis

Er zijn te veel profeten
Professionals van de vrijheid
Die van de lucht een vlag maken
Een nutteloze smoes om te ademen

In een eindeloze nacht
Die deze grote kist wiegt
Waarin we vergeten dat de dag
Slechts een punt is, een punt van licht

Nee, nee
Dat de gedachte geen rust kan vinden
Dat de gedachte is zijn
Altijd op doorreis, op doorreis, op doorreis
Op doorreis

Escrita por: Luis Eduardo Aute