Las Cuatro y Diez
Fue en ese cine, ¿te acuerdas?
En una mañana al este de Edén
James Dean tiraba piedras
A una casa blanca, entonces te besé
Aquella fue la primera vez
Tus labios parecían de papel
Y a la salida, en la puerta
Nos pidió un triste inspector nuestros carnets
Luego volví a la academia
Para no faltar a clase de francés
Tú me esperaste hora y media
En esta misma mesa, yo me retrasé
¿Quieres helado de fresa
O prefieres que te pida ya el café?
Cuéntame cómo te encuentras
Aunque sé que me responderás: Muy bien
Ten, esta foto es muy fea
El más pequeño acababa de nacer
Oiga, me trae la cuenta
Calla, que fui yo quien te invitó a comer
No te demores, no sea
Que no llegues a la hora al almacén
Llámame el día que puedas
Date prisa, que ya son las cuatro y diez
De Vier en Tien
Het was in die bioscoop, weet je nog?
Op een ochtend ten oosten van Eden
James Dean gooide stenen
Naar een wit huis, toen kuste ik je
Dat was de eerste keer
Je lippen leken van papier
En bij de uitgang, aan de deur
Vroeg een treurige inspecteur om onze ID's
Toen ging ik terug naar de academie
Om geen les Frans te missen
Jij wachtte anderhalf uur op me
Aan dezezelfde tafel, ik was te laat
Wil je aardbeienijs
Of wil je dat ik nu al koffie bestel?
Vertel me hoe het met je gaat
Ook al weet ik dat je zegt: Heel goed
Hier, deze foto is heel lelijk
De kleinste was net geboren
Hé, breng de rekening maar
Sst, ik was degene die je uitgenodigd heeft voor het eten
Verlies geen tijd, anders
Kom je te laat aan in het magazijn
Bel me de dag dat je kunt
Schiet op, het is al vier over tien
Escrita por: Luis Eduardo Aute