El Necio (part. Silvio Rodriguez)
Para no hacer de mi icono pedazos
Para salvarme entre únicos e impares
Para cederme un lugar en su parnaso
Para darme un rinconcito en sus altares
Me vienen a convidar a arrepentirme
Me vienen a convidar a que no pierda
Mi vienen a convidar a indefinirme
Me vienen a convidar a tanta mierda
Yo no sé lo que es el destino
Caminando fui lo que fui
Allá dios, que será divino
Yo me muero como viví
Yo quiero seguir jugando a lo perdido
Yo quiero ser a la zurda más que diestro
Yo quiero hacer un congreso del unido
Yo quiero rezar a fondo un hijonuestro
Dirán que pasó de moda la locura
Dirán que la gente es mala y no merece
Más yo seguiré soñando travesuras (acaso multiplicar panes y peces)
Yo no sé lo que es el destino
Caminando fui lo que fui
Allá dios, que será divino
Yo me muero como viví
Dicen que me arrastrarán por sobre rocas
Cuando la revolución se venga abajo
Que machacarán mis manos y mi boca
Que me arrancarán los ojos y el badajo
Será que la necedad parió conmigo
La necedad de lo que hoy resulta necio:
La necedad de asumir al enemigo
La necedad de vivir sin tener precio
De Dwaas (met Silvio Rodriguez)
Om mijn icoon niet in stukken te maken
Om me te redden tussen uniek en oneven
Om me een plek te geven in zijn Parnassus
Om me een hoekje te geven in zijn altaren
Ze komen me uitnodigen om me te bekeren
Ze komen me uitnodigen om niet te verliezen
Ze komen me uitnodigen om me niet te definiëren
Ze komen me uitnodigen voor zoveel onzin
Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven, God, wat zal heilig zijn
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ik wil blijven spelen met het verloren
Ik wil linkshandig zijn meer dan rechtshandig
Ik wil een congres van de verenigde houden
Ik wil oprecht bidden voor ons kind
Ze zullen zeggen dat de gekte uit de mode is
Ze zullen zeggen dat mensen slecht zijn en het niet verdienen
Maar ik blijf dromen van streken (misschien brood en vissen vermenigvuldigen)
Ik weet niet wat het lot is
Wandelend was ik wie ik was
Daarboven, God, wat zal heilig zijn
Ik sterf zoals ik heb geleefd
Ze zeggen dat ze me over rotsen zullen slepen
Wanneer de revolutie in elkaar stort
Dat ze mijn handen en mijn mond zullen verpletteren
Dat ze mijn ogen en de klank zullen uitrukken
Zal het zijn dat de dwaasheid met mij is geboren
De dwaasheid van wat nu dwaas lijkt:
De dwaasheid om de vijand te aanvaarden
De dwaasheid om te leven zonder prijs.