Rosa de Esperança
Eu fui convidado por alguns amigos pra ir a uma festa, beber e cantar
Peguei a viola, afinei a garganta e até pus a manta pra me agasalhar
E fiz um convite pra dona alegria
Melhor companhia pra festa não há
Mas eu não sabia, digo com franqueza que a dona tristeza morava por lar
Levei um rosário feito de esperança para aquela festança que fui convidado
Cheguei satisfeito, alegria no peito sorriso na boca, viola do lar
Mas e com surpresa na primeira mesa
Sentada com outra mulher que eu amei
Voltei desalado, triste e magoado
Viola do lado, não me vi nem cantei
Mas e com surpresa na primeira mesa
Sentada com outra mulher que eu amei
Voltei desalado, triste e magoado
Viola do lado, não me vi nem cantei
Rosa de Esperanza
Fui invitado por unos amigos a ir a una fiesta, beber y cantar
Tomé la guitarra, afiné la garganta e incluso me abrigué con una manta
E hice una invitación a la señora alegría
No hay mejor compañía para la fiesta
Pero no sabía, lo digo con sinceridad, que la señora tristeza vivía por allá
Llevé un rosario hecho de esperanza a esa fiesta a la que fui invitado
Llegué satisfecho, con alegría en el pecho, sonrisa en la boca, guitarra en casa
Pero con sorpresa, en la primera mesa
Sentada con otra mujer a quien amé
Regresé desanimado, triste y herido
Guitarra a un lado, no me vi ni canté
Pero con sorpresa, en la primera mesa
Sentada con otra mujer a quien amé
Regresé desanimado, triste y herido
Guitarra a un lado, no me vi ni canté
Escrita por: Lupicínio Rodrigues