jose
Las maletas en la puerta José ya se va marchar
A la guerra por su patria sin fecha de regresar
Dice a los niños: Recen mucho por su padre, los voy a extrañar y una
Esposa preocupada una agonía con ganas de reclamar
Quien los cuida y los proteje como tu
Siempre lo has hecho como duermo si dormia acostadita en tu pecho
Quien despierta mis mañanas con chuleria y besitos
Y en esta Navidad quien alumbra el arbolito
Y aunque tengo al esperanza de que Dios sigue tus pasos
Jose sabes que un soldado fácil puede fracasar
Quien me da la garantia de que volveras a casa
Por que miro tu retrato y me dan ganas de llorar
¿Ahora dime quién?
¿Ahora dime quién?
Aventura
Es la historia un poco amarga, Jose tiene que partir un soldado en batalla
Sin saber cual es su fin
Ya se despide y le dice al más pequeño: No llores, así que pronto vuelvo
Y la esposa en silencio oculta el sufrir
Tiene un nudo en la garganta, pero no quiere llorar
Ella sabe que con llantos nada puede remediar
Y disfraza su tristeza con sonrisa angelical
Aunque muriendo por dentro le quisiera reprochar
Quien los cuida y los proteje como tu
Siempre lo has hecho como duermo si dormia acostadita en tu pecho
Quien despierta mis mañanas con chuleria y besitos
Y en esta Navidad quien alumbra el arbolito
Y aunque tengo al esperanza de que Dios sigue tus pasos
José sabes que un soldado fácil puede fracasar
Quien me da la garantia de que volveras a casa
Por que miro tu retrato y me da ganas de llorar
¿Ahora dime quién?
¿Ahora dime quién?
jose
De koffers bij de deur, José gaat nu weg
Naar de oorlog voor zijn vaderland, zonder datum van terugkeer
Hij zegt tegen de kinderen: Bid veel voor je vader, ik ga jullie missen
En een bezorgde vrouw, een pijnlijke angst om te klagen
Wie zorgt voor jullie en beschermt jullie zoals jij
Je hebt het altijd gedaan, hoe kan ik slapen als ik in je armen lag
Wie maakt mijn ochtenden wakker met charme en kusjes
En met Kerst, wie verlicht de boom
En hoewel ik hoop dat God je stappen volgt
José, weet dat een soldaat makkelijk kan falen
Wie geeft me de garantie dat je terugkomt naar huis
Want als ik naar je foto kijk, krijg ik zin om te huilen
Wie? Nu zeg me wie?
Wie? Nu zeg me wie?
Avontuur
Het verhaal is een beetje bitter, José moet vertrekken, een soldaat in de strijd
Zonder te weten wat zijn einde zal zijn
Hij neemt afscheid en zegt tegen de kleinste: Huil niet, ik kom snel terug
En de vrouw verbergt in stilte haar lijden
Ze heeft een brok in haar keel, maar wil niet huilen
Ze weet dat met tranen niets te verhelpen valt
En ze verbergt haar verdriet met een engelachtige glimlach
Hoewel ze van binnen sterft, zou ze het je willen verwijten
Wie zorgt voor jullie en beschermt jullie zoals jij
Je hebt het altijd gedaan, hoe kan ik slapen als ik in je armen lag
Wie maakt mijn ochtenden wakker met charme en kusjes
En met Kerst, wie verlicht de boom
En hoewel ik hoop dat God je stappen volgt
José, weet dat een soldaat makkelijk kan falen
Wie geeft me de garantie dat je terugkomt naar huis
Want als ik naar je foto kijk, krijg ik zin om te huilen
Wie? Nu zeg me wie?
Wie? Nu zeg me wie?