cocaína
Soy la que vela por ti en este cuarto vacío
Con el corazón en la mano, morado de frío
Mi ángel me dice que suelte y sordos mis oídos
Yo quiero tenerte en mi vida aunque no sea conmigo
¿Dónde estás, mi vida?
Húrgame en la herida
Te espero en la esquina
Como cocaína
Si no fuera por la gente que me queda
Ya estaría bajo tierra
Y tú follándote a cualquiera
Que fingiera que le importan tus secuelas
Abriéndole la puerta de tu casa a sanguijuelas
El karma no entiende de barreras
Pero siempre se cata de los malajes sin maneras
Ese vicio de tus besos
Ese que come del hueso
Del que no sales ileso
Que hace que me eleve sin hueler o pinchar venas
¿Dónde estás, mi vida?
Húrgame en la herida
Te espero en la esquina
Como cocaína
Aléjate de mi lao'
Mi psique lo has arruinao'
Las alas me la' has cortao'
Mis padres atormenta'os
Sentimientos encontra'os
Quizá saltando al vacío se vea todo iluminao'
Como mis rojos ojitos
Que te traían tan loquito
Conservaban su brillito
Mi mente viaja al principio
A lo bonito, y ahora no tiene fondo
Recuerda, nene, que el mal no lo justifican los trastornos
¿Dónde estás mi vida?
Húrgame en la herida
Te espero en la esquina
Como cocaína
cocaïne
Ik ben degene die op je let in deze lege kamer
Met mijn hart in mijn hand, paars van de kou
Mijn engel zegt me dat ik moet loslaten en mijn oren zijn doof
Ik wil je in mijn leven, ook al ben je niet bij mij
Waar ben je, mijn lief?
Steek me in de wond
Ik wacht op je op de hoek
Als cocaïne
Als het niet voor de mensen was die ik nog heb
Zou ik al onder de grond zijn
En jij met iemand anders
Die doet alsof jouw littekens hem iets kunnen schelen
De deur van je huis openend voor bloedzuigers
Karma begrijpt geen grenzen
Maar het komt altijd terug bij de klootzakken zonder manieren
Die verslaving aan jouw kussen
Die van het bot eet
Waar je niet ongeschonden uitkomt
Die me laat stijgen zonder te snuiven of te prikken
Waar ben je, mijn lief?
Steek me in de wond
Ik wacht op je op de hoek
Als cocaïne
Blijf uit mijn buurt
Je hebt mijn geest verwoest
Je hebt mijn vleugels gekort
Mijn ouders zijn gekweld
Tegenstrijdige gevoelens
Misschien als ik in het diepe spring, zie ik alles verlicht
Zoals mijn rode oogjes
Die je zo gek maakten
Ze behielden hun glans
Mijn geest reist terug naar het begin
Naar het mooie, en nu heeft het geen bodem
Vergeet niet, schat, dat het kwaad niet gerechtvaardigd wordt door de stoornissen
Waar ben je, mijn lief?
Steek me in de wond
Ik wacht op je op de hoek
Als cocaïne