Corales
Mr. Anderson? Can I ask you something? Yeah
Why do nice people choose the wrong people to date?
Well, we accept the love we think we deserve
Can we make them know that they deserve more?
We can try
Tengo casi veinticuatro, me siento de quince
Me quedan grande lo' zapatos y me han hecho par de esguinces
Tú con tu vista de lince me vigilabas
Pero pasabas por alto la masacre que me hiciste
Y aunque sé que estando sola estoy bien, necesito un quién
Un cómo, un cuándo, un dónde pa' poder estar a cien
La avaricia rompió el saco, me rompiste con él
Yo que amaba Galicia y ahora no la puedo ver
Me mediqué pa' enfrentarme a la calle
Subir al tren y darte to' mi amor
Algo que pa' mí siempre fue impensable
Tuve que ver más allá del dolor
Me mediqué pa' enfrentarme a la calle
Subir al tren y darte to' mi amor
Algo que pa' mí siempre fue impensable
Tuve que ver más allá del dolor
Tu cabecita loca era la excusa pa' matarme
Conociste el mal y te volviste un maleante
¿Qué tal si me tiro al mar y dejo ya de marearte?
Incluso llena de corales seguiría queriéndote
Guardando el agua en los pulmones por si te entra la sed
Tú me querías viva y muerta, las dos cosas a la vez
Viva para que te cuide y muerta pa' toca' otra piel
Pa' dejarme con los labios impregnados de tu miel
Lo mío es pasión
Con tal de que no te ahogaras, no haría la descompresión
Que me sangren los oídos, se me pare el corazón
Que me ardan las entrañas como se quema el carbón
Preferí tus telarañas a dormir en mi algodón
Ya verás a quién engañas por un puto calentón
Una vez más que la realidad supera la ficción
Me he enamora'o de Diógenes, vive en mi habitación
Que no hay puta forma, amor
E' imposible
No lo entiendo
Me mediqué pa' enfrentarme a la calle
Subir al tren y darte to' mi amor
Algo que pa' mí siempre fue impensable
Tuve que ver más allá del dolor
Me mediqué pa' enfrentarme a la calle
Subir al tren y darte to' mi amor
Algo que pa' mí siempre fue impensable
Tuve que ver más allá del dolor
Koraal
Meneer Anderson? Mag ik je iets vragen? Ja
Waarom kiezen aardige mensen de verkeerde om mee te daten?
Nou, we accepteren de liefde die we denken te verdienen
Kunnen we ze laten weten dat ze meer verdienen?
We kunnen het proberen
Ik ben bijna vierentwintig, voel me als vijftien
Mijn schoenen zijn te groot en ik heb een paar verstuikingen opgelopen
Jij met je scherpe blik hield me in de gaten
Maar je negeerde de slachting die je me aandeed
En hoewel ik weet dat ik alleen goed ben, heb ik een wie
Een hoe, een wanneer, een waar om op honderd te kunnen zijn
De hebzucht heeft de zak gebroken, jij brak me met hem
Ik die Galicië liefhad en het nu niet meer kan zien
Ik medicatie nam om de straat onder ogen te komen
De trein in te stappen en je al mijn liefde te geven
Iets wat voor mij altijd ondenkbaar was
Ik moest verder kijken dan de pijn
Ik medicatie nam om de straat onder ogen te komen
De trein in te stappen en je al mijn liefde te geven
Iets wat voor mij altijd ondenkbaar was
Ik moest verder kijken dan de pijn
Jouw gekke hoofd was de excuus om me te doden
Je leerde het kwaad kennen en werd een crimineel
Wat als ik me in de zee gooi en stop met je te verwarren?
Zelfs vol met koralen zou ik nog steeds van je houden
Het water in mijn longen houden voor als je dorst krijgt
Jij wilde me levend en dood, beide tegelijk
Levend zodat ik voor je zorg en dood om een andere huid aan te raken
Om me achter te laten met je honing op mijn lippen
Wat ik heb is passie
Zolang je niet verdrinkt, zou ik de decompressie niet doen
Laat mijn oren bloeden, laat mijn hart stoppen
Laat mijn ingewanden branden zoals kolen die branden
Ik verkies jouw spinnenwebben boven slapen in mijn katoen
Je zult zien wie je bedriegt voor een verdomde opwinding
Weer eens dat de realiteit de fictie overtreft
Ik ben verliefd geworden op Diogenes, hij woont in mijn kamer
Er is geen kut manier, liefde
Het is onmogelijk
Ik begrijp het niet
Ik medicatie nam om de straat onder ogen te komen
De trein in te stappen en je al mijn liefde te geven
Iets wat voor mij altijd ondenkbaar was
Ik moest verder kijken dan de pijn
Ik medicatie nam om de straat onder ogen te komen
De trein in te stappen en je al mijn liefde te geven
Iets wat voor mij altijd ondenkbaar was
Ik moest verder kijken dan de pijn