Desierto
Soy una persona dependiente
Sigo atada por el inconsistente y habito en ti
Pa' subsistir
Escalando en base a tus salientes
Pero con carácter resiliente
Comprendí
Que tenía fin
Gana con quien pierdes aliento
Y si no soy yo lo lamento
Tu sigues en mi pensamiento
Hasta que inunden mi desierto
Niña se colma de defectos
Viajes astrales, sentimientos
Se desgasta en el trayecto
Pierde vida y pierde tiempo
Y acuérdate cuando lloraba
Por tus heridas, que en mi dolían
Y tus cadenas me erosionaban
Y acuérdate, cuando tus miedos
Me los llevaba a mi lao' de la cama
Y mis veladas, desencantaban
Mis ojos mirando transparente
Percatándose de cuando mientes
Ludópatas, quieren más
Duele hacer negocios con la muerte
Por que no soporto este presente
Mal querer, quema el placer
Gana con quien pierdes aliento
Y si no soy yo lo lamento
Tu sigues en mi pensamiento
Hasta que inunden mi desierto
Niña se colma de defectos
Viajes astrales, sentimientos
Se desgasta en el trayecto
Pierde vida y pierde tiempo
Y acuérdate cuando lloraba
Por tus heridas, que en mi dolían
Y tus cadenas me erosionaban
Y acuérdate, cuando tus miedos
Me los llevaba a mi lao' de la cama
Y mis veladas, desencantaban
Woestijn
Ik ben een afhankelijk persoon
Ik blijf vastgebonden aan het inconsistente en woon in jou
Om te overleven
Klimmend op basis van jouw uitsteeksels
Maar met een veerkrachtig karakter
Begreep ik
Dat het een einde had
Win met wie je je adem verliest
En als ik het niet ben, spijt me dat
Jij blijft in mijn gedachten
Totdat mijn woestijn overstroomt
Meisje vol gebreken
Astrale reizen, gevoelens
Verslijt in de reis
Verliest leven en verliest tijd
En herinner je je nog toen ik huilde
Om jouw wonden, die ook mij pijn deden
En jouw ketens erodeerden me
En herinner je je nog, toen jouw angsten
Naar mijn kant van het bed kwamen
En mijn avonden, raakten ontgoocheld
Mijn ogen kijken doorzichtig
Merkend wanneer je liegt
Gokkers willen meer
Het doet pijn om zaken te doen met de dood
Want ik kan dit heden niet verdragen
Slecht willen, verbrandt het genot
Win met wie je je adem verliest
En als ik het niet ben, spijt me dat
Jij blijft in mijn gedachten
Totdat mijn woestijn overstroomt
Meisje vol gebreken
Astrale reizen, gevoelens
Verslijt in de reis
Verliest leven en verliest tijd
En herinner je je nog toen ik huilde
Om jouw wonden, die ook mij pijn deden
En jouw ketens erodeerden me
En herinner je je nog, toen jouw angsten
Naar mijn kant van het bed kwamen
En mijn avonden, raakten ontgoocheld