395px

stigma

babi (ES)

estigma

Coge el testigo, le digo a mi amigo el rencor; por favor, qué dolor (sí)
Pido perdón si ahora cambio por odio el amor hacia quien lo arropó
Y si se tercia o es más por inercia, me lleno las venas de alcohol
Que el hígado filtre los versos en leches, excesos, sucesos, sudor

Tarde o temprano, cuando perecemos
Somos veneno letal, al menos
Me sirve de consuelo
No me penetran tus ojitos negros
No me alimenta ni un solo te quiero
No ansió venganza ni avivo el fuego
Quemo recuerdos sin cautela
Mientras consumo de lleno nuestra vela

Y si te vas
Ya no hay nada ni nadie que quepa aquí dentro
Lo siento, si te vas
No te culpes si ves que me empiezo a quedar atrás
Porque cuando te vas vuelve la ansiedad
Cuando te vas ella vuelve
Cuando te vas vuelve la ansiedad
No verte más, disimular

No me dijiste que el amor se fuera
Ahora llorando por la carretera
Busco salida en un cuarto cerrado
Nadie me busca, nada me llena
Ahora que pido a la noche que venga
Tú te me marchas, quiero que vuelvas
Tengo los días pasando despacio
Infierno dentro, lluvia ahí afuera

Es complicado decirte que siento
Cuando no siento ni que me quiera
Tiemblan mis manos, tu miras mis ojos
Me dices que debo seguir aun sin fuerzas, perfecta belleza
Tener mi tristeza, la gente que llora se riega del mal que les dejan
Estoy entre rejas
Cumpliendo condena

Dicen que todo va bien
Pero yo siento el frío en mi piel
Cuando te alejas saludo a demonios que buscan jugar conmigo al quién es quién
No reconozco lo que yo he sido, lo que he vivido estando contigo
Quiero no pensar demasiado en aquello, pero aquí vuelvo y sigo

Digo: Seremos felices, te juro que esto serán cicatrices
Tú no llores más, deja que todo pase ya
Bendita pena, cuánto me has dado
Por cada herida, temazo sacado
Te hago sentir el frío en Dubái
No tengo un corazón, ya no lo hay
Quiero que sigas aunque todo falle
Mirada en alto, orgullo intocable
Puedo seguir adelante aunque el miedo me diga que no
Pero aquí yo le ganó

Si te vas
Ya no hay nada ni nadie que quepa aquí dentro
Lo siento, si te vas
No te culpes si ves que me empiezo a quedar atrás
Porque cuando te vas vuelve la ansiedad
Cuando te vas ella vuelve
Cuando te vas vuelve la ansiedad
No verte más, disimular
Okey
¡Lo siento!
¡Lo siento!

stigma

Neem het stokje over, ik zeg tegen mijn vriend de wrok; alsjeblieft, wat een pijn (ja)
Ik vraag om vergeving als ik nu de liefde verander in haat voor degene die me omarmde
En als het zo uitkomt of meer uit inertie, vul ik mijn aderen met alcohol
Laat de lever de verzen filteren in melk, excessen, gebeurtenissen, zweet

Vroeg of laat, wanneer we sterven
Zijn we dodelijk gif, tenminste
Het biedt me wat troost
Je zwarte oogjes dringen niet tot me door
Geen enkel 'ik hou van je' voedt me
Ik verlang niet naar wraak en stook het vuur niet op
Ik verbrand herinneringen zonder voorzichtigheid
Terwijl ik onze kaars volledig opbrand

En als je gaat
Is er niets en niemand meer dat hier binnen past
Het spijt me, als je gaat
Vergeet niet dat je me achterlaat
Want als je gaat, komt de angst terug
Als je gaat, komt ze terug
Als je gaat, komt de angst terug
Je niet meer zien, doen alsof

Je zei niet dat de liefde weg moest gaan
Nu huil ik op de weg
Zoek ik een uitweg in een afgesloten kamer
Niemand zoekt me, niets vult me
Nu vraag ik de nacht om te komen
Jij gaat weg, ik wil dat je terugkomt
De dagen gaan langzaam voorbij
Hel binnen, regen daarbuiten

Het is ingewikkeld om je te vertellen wat ik voel
Als ik niet eens voel dat je van me houdt
Mijn handen trillen, jij kijkt in mijn ogen
Je zegt dat ik moet doorgaan, ook al heb ik geen kracht, perfecte schoonheid
Neem mijn verdriet, de mensen die huilen worden besmet door het kwaad dat ze achterlaten
Ik zit tussen de tralies
Een straf uitzit

Ze zeggen dat alles goed gaat
Maar ik voel de kou op mijn huid
Als je weggaat, groet ik demonen die willen spelen met wie is wie
Ik herken niet meer wie ik ben, wat ik heb meegemaakt met jou
Ik wil er niet te veel over nadenken, maar hier ben ik weer en ga verder

Ik zeg: We zullen gelukkig zijn, ik zweer dat dit littekens zullen zijn
Jij hoeft niet meer te huilen, laat alles maar voorbijgaan
Gezegende pijn, wat heb je me gegeven
Voor elke wond, een knaller gemaakt
Ik laat je de kou voelen in Dubai
Ik heb geen hart meer, het is er niet meer
Ik wil dat je doorgaat, ook al faalt alles
Kijk omhoog, trots onaanraakbaar
Ik kan verder gaan, ook al zegt de angst van niet
Maar hier win ik van mezelf

Als je gaat
Is er niets en niemand meer dat hier binnen past
Het spijt me, als je gaat
Vergeet niet dat je me achterlaat
Want als je gaat, komt de angst terug
Als je gaat, komt ze terug
Als je gaat, komt de angst terug
Je niet meer zien, doen alsof
Oké
Het spijt me!
Het spijt me!