395px

Ze is van elders

Pierre Bachelet

Elle est d'ailleurs

Elle a de ces lumières au fond des yeux
Qui rendent aveugles ou amoureux
Elle a des gestes de parfum
Qui rendent bête ou rendent chien
Et si lointaine dans son coeur
Pour moi c'est sûr
Elle est d'ailleurs

Elle a de ces manières de ne rien dire
Qui parlent au bout des souvenirs
Cette manière de traverser
Quand elle s'en va chez le boucher
Quand elle arrive à ma hauteur
Pour moi c'est sûr
Elle est d'ailleurs

Et moi je suis tombé en esclavage
De ce sourire, de ce visage
Et je lui dis emmène-moi
Et moi je suis prêt à tous les sillages
Vers d'autres lieux, d'autres rivages
Mais elle passe et ne répond pas
Les mots pour elle sont sans valeur
Pour moi c'est sûr, elle est d'ailleurs

Elle a ses longues mains de dentellière
A damner l'âme d'un Vermeer
Cette silhouette vénitienne
Quand elle se penche à ses persiennes
Ce geste je le sais par coeur
Pour moi c'est sûr
Elle est d'ailleurs

Et moi je suis tombé en esclavage
De ce sourire, de ce visage
Et je lui dis emmène-moi
Et moi je suis prêt à tous les sillages
Vers d'autres lieux, d'autres rivages
Mais elle passe et ne répond pas
L'amour pour elle est sans valeur
Pour moi c'est sûr
Elle est d'ailleurs

Et moi je suis tombé en esclavage
De ce sourire, de ce visage
Et je lui dis emmène moi
Et moi je suis prêt à tous les sillages
Vers d'autres lieux, d'autres rivages
Mais elle passe et ne répond pas

Ze is van elders

Ze heeft van die lichten diep in haar ogen
Die je blind maken of verliefd
Ze heeft gebaren als parfum
Die je dom maken of als een hond
En zo ver weg in haar hart
Voor mij is het zeker
Ze is van elders

Ze heeft van die manieren om niets te zeggen
Die spreken aan het eind van de herinneringen
Die manier van lopen
Als ze naar de slager gaat
Als ze op mijn hoogte komt
Voor mij is het zeker
Ze is van elders

En ik ben in slavernij gevallen
Van die glimlach, van dat gezicht
En ik zeg tegen haar neem me mee
En ik ben klaar voor alle sporen
Naar andere plekken, andere kusten
Maar ze loopt voorbij en antwoordt niet
De woorden zijn voor haar waardeloos
Voor mij is het zeker, ze is van elders

Ze heeft haar lange handen van een kantwerkster
Die de ziel van een Vermeer kunnen verdoemen
Die Venetiaanse silhouet
Als ze zich leunt op haar luiken
Die beweging ken ik uit mijn hoofd
Voor mij is het zeker
Ze is van elders

En ik ben in slavernij gevallen
Van die glimlach, van dat gezicht
En ik zeg tegen haar neem me mee
En ik ben klaar voor alle sporen
Naar andere plekken, andere kusten
Maar ze loopt voorbij en antwoordt niet
De liefde is voor haar waardeloos
Voor mij is het zeker
Ze is van elders

En ik ben in slavernij gevallen
Van die glimlach, van dat gezicht
En ik zeg tegen haar neem me mee
En ik ben klaar voor alle sporen
Naar andere plekken, andere kusten
Maar ze loopt voorbij en antwoordt niet

Escrita por: J.P. Lang