Seija No Koushin
せのたかいビルをよけてぼくらのこうしんはつづくつづく
se no takai biru o yokete bokura no kōshin wa tsuzuku tsuzuku
れつをみださぬようにはみだせばふみつぶされてしまう
retsu o midasanu yō ni hamidaseba fumitsubusareteshimau
こころのなかでなんどもまちがってるさけんでも
kokoro no naka de nan do mo machigatteru sakende mo
つめたいあめとぶあついかべがまたぼくにてまねきおしている
tsumetai ame to buatsui kabe ga mata boku ni temanekio shiteiru
つらいおもいはしなくていいぼくのよわさにつけこんで
tsurai omoi wa shinakute ī boku no yowa sa nitsukekonde
めのまえぜんぶぶちこわせたらそのゆうきがあれば
me no mae zenbu buchi kowasetara sono yūki ga areba
ただしいとおもうことだけをうたってえがいて
tadashī to omō koto dake o utatte egaite
いきがとまるまで
iki ga tomaru made
はいきゅうされたそのせいかいをただいわれたかきじゅんでなぞりつづける
haikyū sareta sono seikai o tada iwareta kakijun denazori tsuzukeru
かこのせいこうれいにちかくてこんとろーるのしやすい
kako no seikō rei ni chikakute kontorōru no shi yasui
かれらこのみのにんげんをめざしているわけじゃない
karera konomi no ningen o mezashiteiru wake janai
つめたいあめとぶあついかべがまたぼくにてまねきおしている
tsumetai ame to buatsui kabe ga mata boku ni temanekio shiteiru
もうみんなこっちにきているよことばたくみにゆうどうして
mō minna kocchi ni kiteiruyo kotoba takumi ni yūdō shite
めのまえぜんぶぶちこわせたらそのゆうきがあれば
me no mae zenbu buchi kowasetara sono yūki ga areba
まだいっしょにいられたひとやものがあった
mada issho ni irareta hito ya mono ga atta
そうかぼくはおいてきたんだ
sō ka boku wa oitekitanda
なくしたこともわすれるほどに
nakushita koto mo wasureru hodo ni
やすむことなくぼくらはすすむ
yasumu koto naku bokura wa susumu
だれもがまもりたいときょうよりよいあすをねがうから
dare mo ga mamoritai to kyō yori yoi asu o negaukara
そのきもちのせいにしてこうしんはつづいてく
sono kimochi no sei ni shite kōshin wa tsuzuiteku
つめたいあめとぶあついかべがまたぼくにてまねきおしている
tsumetai ame to buatsui kabe ga mata boku ni temanekio shiteiru
つらいおもいはしなくていいぼくのよわさにつけこんで
tsurai omoi wa shinakute ī boku no yowasani tsukekonde
めのまえぜんぶぶちこわせたらそのゆうきがあれば
me no mae zenbu buchi kowasetara sono yūki ga areba
ただしいとおもうことだけをうたってえがいて
tadashī to omō koto dake o utatte egaite
いきがとまるまで
iki ga tomaru made
Seija No Koushin
We ontwijken de hoge gebouwen, onze vooruitgang gaat door, gaat door
Zorg dat de rij niet verstoord raakt, als je eruit springt, word je verpletterd
In mijn hart roep ik het meerdere keren, dat het niet klopt
De koude regen en de warme muur trekken weer aan me
Je hoeft geen pijn te lijden, ze spelen in op mijn zwakte
Als ik alles voor mijn ogen kon verwoesten, als ik die moed had
Zou ik alleen de dingen die goed voelen bezingen en uittekenen
Totdat ik ademloos ben
Ik vervolg de kaart die ik kreeg van die wereld die me heeft gedumpt
Dicht bij de succesvolle precedent, makkelijk te controleren
Ze streven niet naar een mens naar hun smaak
De koude regen en de warme muur trekken weer aan me
Iedereen is al deze kant op gekomen, ze leiden me met woorden
Als ik alles voor mijn ogen kon verwoesten, als ik die moed had
Er waren nog mensen en dingen waar ik samen mee was
Oh ja, ik heb ze achtergelaten
Verlies was zelfs zo erg, dat ik het vergeet
Zonder te stoppen gaan we verder
Iedereen verlangt naar een betere morgen dan vandaag
Daarom gaat de vooruitgang door, met die gevoelens als excuus
De koude regen en de warme muur trekken weer aan me
Je hoeft geen pijn te lijden, ze spelen in op mijn zwakte
Als ik alles voor mijn ogen kon verwoesten, als ik die moed had
Zou ik alleen de dingen die goed voelen bezingen en uittekenen
Totdat ik ademloos ben