Esú
Ah
Facção Carinhosa, ê, ê
Bêbado e alado, bêbado e alado, ayy
Sinto que os deuses têm medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Sinto que o mundo tem medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Sinto que o mundo tem medo de mim, medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Medo de mim, medo de mim, medo de mim
Medo de mim, medo de mim, medo de mim, ah
Componho pra não me decompor
Poeta maldito perito na arte de Arthur Rimbaud
Garçom, traz outra dose, por favor que eu tô
Entre o Machado de Assis e o de Xangô
Soneto de boêmia poesia, melancolia
Eu sou do tempo onde poetas ainda faziam poesia
Saravá, o canto de Ossanha vem me matando
E quem canta os males espanta, não tá mais adiantando
Aqui se escuta o batuque do trovão
Thor e seu martelo, Jorge e o seu dragão
Ciranda do céu, rave de tambor
Os deuses queriam chorar por amor
Aqui se escuta o batuque do trovão
Thor e seu martelo, Jorge e o seu dragão
Ciranda do céu, rave de tambor
Os deuses queriam chorar por amor
Vou mostrando como sou e vou sendo como posso
Jogando meu corpo no mundo, an-
Vou mostrando como sou e vou sendo como posso
Jogando meu corpo no mundo, an-
Sinto que os deuses têm medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Sinto que o mundo tem medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Sinto que o mundo tem medo de mim, medo de mim, medo de mim
Metade homem, metade Deus e os dois sentem medo de mim
Medo de mim, medo de mim, medo de mim
Medo de mim, medo de mim, medo de mim, ah
Os deuses são poetas vadios
Cochilam na ilha da linha do traço
Sua caneta no cio tem um toque macio
Se encurvam na estrutura da cura do abraço
Já eu sou poesia, tabaco e vinho, Dioniso e Baco, sozinho
No mesmo espaço, Hórus fora do ninho
Abro o seu caminho, eu sou o canto do mundo
E nesse canto do mundo eu me refaço
Dance com as musas entre os bosques e vinhedas
Nesse sertão veredas, o sentir é um mar profundo
Nele me afundo até o fundo
Insatisfeito com o tamanho do mundo
Por isso, o papel ficou pequeno
Escrevo em paredes, em corpos e na plebe
Na pele, na linha tênue da epiderme
Da alma calma das linhas curvas das coxas de Vênus
Ao menos meu destino não está em um
Astro, casta, basto, basto, astrólogos, diálogos diversos
Imerso no teor complexo que nos consome
A dor some ao ver que os deuses têm inveja dos homens
O mundo é fruto da nossa imaginação
Será que somos deuses ou a sua criação?
O mundo é fruto da nossa imaginação
Será que somos deuses ou sua criação?
Sua criação, sua criação
Nós somos deuses ou sua criação
Sua criação, sua criação
Nós somos deuses ou a sua criação
Esú
Ah
Lieve Bende, hé, hé
Dronken en gevleugeld, dronken en gevleugeld, ayy
Ik voel dat de goden bang voor me zijn, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Ik voel dat de wereld bang voor me is, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Ik voel dat de wereld bang voor me is, bang voor me, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Bang voor me, bang voor me, bang voor me
Bang voor me, bang voor me, bang voor me, ah
Ik schrijf om niet te vergaan
Vervloekte dichter, bedreven in de kunst van Arthur Rimbaud
Ober, breng nog een shot, alsjeblieft, want ik ben
Tussen Machado de Assis en Xangô
Sonnet van de bohemien, poëzie, melancholie
Ik kom uit de tijd waarin dichters nog poëzie maakten
Saravá, het gezang van Ossanha doodt me
En wie zingt verdrijft het kwaad, het helpt niet meer
Hier hoor je het gedreun van de donder
Thor en zijn hamer, Jorge en zijn draak
Cirkel van de lucht, rave van de trom
De goden wilden huilen om de liefde
Hier hoor je het gedreun van de donder
Thor en zijn hamer, Jorge en zijn draak
Cirkel van de lucht, rave van de trom
De goden wilden huilen om de liefde
Ik laat zien wie ik ben en ik ben wie ik kan zijn
Mijn lichaam in de wereld werpend, an-
Ik laat zien wie ik ben en ik ben wie ik kan zijn
Mijn lichaam in de wereld werpend, an-
Ik voel dat de goden bang voor me zijn, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Ik voel dat de wereld bang voor me is, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Ik voel dat de wereld bang voor me is, bang voor me, bang voor me
Deel mens, deel God en beiden zijn bang voor me
Bang voor me, bang voor me, bang voor me
Bang voor me, bang voor me, bang voor me, ah
De goden zijn zwervende dichters
Dutten op het eiland van de lijn van de schets
Hun pen in hitte heeft een zachte aanraking
Ze buigen zich in de structuur van de genezing van de omhelzing
Ik ben poëzie, tabak en wijn, Dionysos en Bacchus, alleen
In dezelfde ruimte, Horus buiten het nest
Ik open jouw pad, ik ben het gezang van de wereld
En in dit gezang van de wereld herbouw ik mezelf
Dans met de muzen tussen de bossen en wijngaarden
In deze woestijn zijn de paden, het voelen is een diepe zee
Daarin zink ik tot de bodem
Ontevreden met de grootte van de wereld
Daarom is het papier te klein geworden
Ik schrijf op muren, op lichamen en in de menigte
Op de huid, op de dunne lijn van de opperhuid
Van de kalme ziel van de kromme lijnen van Venus' dijen
Tenminste, mijn lot ligt niet in een
Ster, kaste, grof, grof, astrologen, diverse dialogen
Verzonken in de complexe inhoud die ons verteert
De pijn verdwijnt als je ziet dat de goden jaloers zijn op de mensen
De wereld is het resultaat van onze verbeelding
Zijn we goden of zijn we hun creatie?
De wereld is het resultaat van onze verbeelding
Zijn we goden of hun creatie?
Hun creatie, hun creatie
Wij zijn goden of hun creatie
Hun creatie, hun creatie
Wij zijn goden of hun creatie