Las Madres Cansadas
Cada madre agobiada ya descansará,
Y en nuestros brazos sus criaturas reposarán,
Cuando el sol se pone, sobre el campo,
Amor y música les brindaremos,
Y las madres cansadas ya descansarán.
Y el campesino con su arado y su tractor
En la frente la extraña frescura sentirá
De las lágrimas de pena
Derramadas por los comerciantes
Y los agricultores ya descansarán
Los trabajadores dolientes de la tierra,
Otra vez el himno tan resonante cantarán,
¡Ya no seremos los pobres!
¡Ya no viviremos en esclavitud!
Y los trabajadores luego cantarán.
Cuando los soldados sus garitas dejarán,
Y en las trincheras sus uniformes quemarán,
O mi general, tus fieles tropas,
Ya se habrán olvidado de ti,
¡Y la gente del mundo ya descansará!
De Moeite Moeders
Elke moeizame moeder zal eindelijk rusten,
En in onze armen zullen haar kinderen liggen,
Wanneer de zon ondergaat, over het veld,
Zal liefde en muziek hen omarmen,
En de moeite moeders zullen eindelijk rusten.
En de boer met zijn ploeg en zijn tractor
Zal op zijn voorhoofd de vreemde frisheid voelen
Van de tranen van verdriet
Vergoten door de handelaren
En de boeren zullen eindelijk rusten.
De pijnlijke arbeiders van het land,
Zullen weer het zo krachtige lied zingen,
We zullen niet langer de armen zijn!
We zullen niet langer in slavernij leven!
En de arbeiders zullen dan zingen.
Wanneer de soldaten hun posten verlaten,
En in de loopgraven hun uniformen verbranden,
Oh mijn generaal, jouw trouwe troepen,
Zullen jou al vergeten zijn,
En de mensen van de wereld zullen eindelijk rusten!