Różowa kula
Wybacz mi ojcze, unosi mnie ten prąd
Za chwilę będę daleko, daleko stąd, jak najdalej stąd
Różowa kula porwała mnie i spójrz
Nie mogę nawet Ci podać ręki, cóż inna jestem już
Powiedz mi i jak mam w to wszystko uwierzyć?
Powiedz mi i jak wierzyć?
Wybacz mi ojcze, nie mogę z Tobą być
Ten dawny spokój rozpłynął się i przyjaźni mej pękła cienka nić
Różowa kula porwała mnie i wiesz
Nic do radości mnie już nie zmusi, z mądrości swej sam się teraz
Śmiej, śmiej, śmiej
Powiedz mi i jak mam w to wszystko uwierzyć?
Powiedz mi i jak wierzyć?
Wybacz mi ojcze być może ostatni raz
Nie pytaj o mnie przyjaciół, nie pytaj gwiazd
Powiedz mi i jak mam w to wszystko uwierzyć?
Powiedz mi i jak wierzyć?
Bola Rosa
Perdóname, padre, esta corriente me lleva
Pronto estaré lejos, lejos de aquí, lo más lejos posible
La bola rosa me atrapó y mira
No puedo ni siquiera darte la mano, ya soy otra
Dime, ¿cómo se supone que debo creer en todo esto?
Dime, ¿cómo creer?
Perdóname, padre, no puedo estar contigo
Esa paz de antes se desvaneció y mi amistad se rompió
La bola rosa me atrapó y sabes
Nada me obligará a ser feliz, de mi propia sabiduría ahora
Ríe, ríe, ríe
Dime, ¿cómo se supone que debo creer en todo esto?
Dime, ¿cómo creer?
Perdóname, padre, tal vez sea la última vez
No preguntes por mí a los amigos, no preguntes a las estrellas
Dime, ¿cómo se supone que debo creer en todo esto?
Dime, ¿cómo creer?