Akraberch
Yn oertiid skoepen út it biente fan reuzen
Dy hege rjochterstoel
Bonkich berchte rizend út seeën sâlt
Neaken ûnder it himelferwulft
Soannen fan Borr, sy fôlen dyn skatkeamers
Rynske wetters en ivichgrien
Omjûn troch de rypreus syn swit
Aegir syn tsjeaken dy’t grimmitich mealle
Goudengleon strielt de sinne oer dyn antlit
Yn Aseherten sletten bisto
Wale fan skientme Breidablik gelyk
Tusken goadesealen stiesto boekstavere
Yn tsjoendersrûnten lústert dyn namme
Akraberch op Suderoy
Wêr’t sibben har waarmje mank fjurren
Wylst weagen rûnom bolderje en brekke
Akraberch
En tiempos antiguos creados del aliento de gigantes
Ese alto trono
Mensajes retumbantes surgiendo de mares salados
Desnudo bajo el dosel celeste
Hijos de Borr, caían en tus tesoros
Aguas cristalinas y eterna hierba
Rodeado por el sudor del herrero
Los cuernos de Aegir que retumban amenazantes
El sol dorado brilla sobre tu rostro
En Asgard estás encerrado
Igual al valle de la amplitud Breidablik
Entre salones divinos estás grabado
En círculos de magia escuchan tu nombre
Akraberch en Suderoy
Donde los parientes se calientan junto al fuego
Mientras las olas rugen y rompen alrededor