Luna Rossa
Il pomeriggio del 12 Dicembre
In Piazza del Duomo ce l'avete illuminato
Ma in via del Corso non ci sono le luci
Per l'autunno caldo il comune le ha levate
In Piazza Fontana il traffico è animato
C'è il mercatino degli agricoltori
Sull'autobus a Milano in poche ore
La testa nel bavero del cappotto alzato
Bisogna fare tutto molto in fretta
Perché la banca chiude gli sportelli
Oh come tutto vola così in fretta
Risparmi e gente tutto così in fretta
No, no, no, non si può più dormire
La luna è rossa e rossa di violenza
Bisogna piangere i sogni per capire
Che l'unica giustizia borghese si è spenta
Scende dicembre sopra la sera
Sopra la gente che parla di Natale
Se questa vita avrà un futuro
Metterò casa potrà anche andare
Dice la gente che in piazza Fontana
Forse è scoppiata una caldaia
Là nella piazza 16 morti
Li benediva un cardinale
No, no, no, non si può più dormire
La luna è rossa e rossa di violenza
Bisogna piangere e sogni per capire
Che l'unica giustizia borghese si è spenta
Notti di sangue e di terrore
Scendono a valle sul mio paese
Chi pagherà le vittime innocenti?
Chi darà vita a Pinelli, il ferroviere?
Ieri ho sognato il mio padrone
A una riunione confidenziale
Si son levati tutti il cappello
Prima di fare questo macello
No, no, no, non si può più dormire
La luna è rossa e rossa di violenza
Bisogna piangere e sogni per capire
Che l'unica giustizia borghese si è spenta
Sulla montagna dei martiri nostri
Tanto giurando su Gramsci e Matteotti
Sull'operaio caduto in cantiere
Su tutti i compagni in carcere sepolti
Come un vecchio, discende il fascismo
Succhia la vita a ogni gioventù
Ma non sentite il grido sulla barricata
La classe operaia continua la sua lotta!
No, no, no, non si può più dormire
La luna è rossa e rossa di violenza
Bisogna piangere e sogni per capire
Che l'unica giustizia borghese si è spenta
No, no, no, non si può più dormire
La luna è rossa e rossa di violenza
Bisogna piangere e sogni per capire
Che l'unica giustizia borghese si è spenta
Rode Maan
De middag van 12 december
Op het plein bij de Duomo hebben jullie het verlicht
Maar in de Via del Corso zijn er geen lichten
Voor de warme herfst heeft de gemeente ze weggehaald
Op het Piazza Fontana is het druk met verkeer
Er is een boerenmarkt
In de bus in Milaan in een paar uur
Met mijn hoofd in de kraag van mijn opgestoken jas
We moeten alles heel snel doen
Want de bank sluit de loketten
Oh, hoe alles zo snel voorbij vliegt
Sparen en mensen, alles zo snel
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
December daalt neer in de avond
Boven de mensen die over Kerst praten
Als dit leven een toekomst heeft
Zal ik een huis zetten, dat kan ook wel
De mensen zeggen dat er op het Piazza Fontana
Misschien een ketel is ontploft
Daar op het plein 16 doden
Ze werden gezegend door een kardinaal
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Nachten van bloed en terreur
Dalen neer in mijn land
Wie zal de onschuldige slachtoffers betalen?
Wie zal leven geven aan Pinelli, de spoorwegman?
Gisteren droomde ik van mijn baas
Op een vertrouwelijke bijeenkomst
Iedereen heeft zijn hoed afgenomen
Voordat ze deze chaos veroorzaakten
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Op de berg van onze martelaren
Zweren we bij Gramsci en Matteotti
Over de arbeider die op de bouw viel
Over al die kameraden die in de gevangenis zijn begraven
Als een oude man daalt het fascisme neer
Het zuigt het leven uit elke jeugd
Maar horen jullie de kreet op de barricade?
De arbeidersklasse gaat door met haar strijd!
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Nee, nee, nee, we kunnen niet meer slapen
De maan is rood en rood van geweld
We moeten om de dromen huilen om te begrijpen
Dat de enige burgerlijke rechtvaardigheid is gedoofd
Escrita por: Claudio Barbieri