395px

Verdergaan (이사)

BTS

Moving On (이사)

Ayo, SUGA! 삼 년 전 여기 첨 왔던 때 기억해?
Ayo, SUGA! sam nyeon jeon yeogi cheom watdeon ttae gieokae?
왠지 형이랑 나랑 막 치고 박고 했던 때
waenji hyeong-irang narang mak chigo bakgo haetdeon ttae
벽지도 화장실도 베란다도 다 파란 집
byeokjido hwajangsildo berandado da paran jip
그 때 난 여기가 막 되게 넓은 집인 줄 알았지
geu ttae nan yeogiga mak doege neolbeun jibin jul aratji

But 내 야망이 너무 커졌어
But nae yamang-i neomu keojyeosseo
그리 넓어 보이던 새 집도 이제는 너무 좁아졌어
geuri neolbeo boideon sae jipdo ijeneun neomu jobajyeosseo
십칠 평 아홉 연습생 코찔찔이 시절
sipchil pyeong ahop yeonseupsaeng kojjiljjiri sijeol
엊그제 같은데 그래 우리도 꽤 많이 컸어
eotgeuje gateunde geurae urido kkwae mani keosseo

좋은 건 언제나 다 남들의 몫이었고
joeun geon eonjena da namdeurui moksieotgo
불투명한 미래 걱정에 항상 목 쉬었고
bultumyeonghan mirae geokjeong-e hangsang mok swieotgo
연말 시상식 선배 가수들 보며 목 메였고
yeonmal sisangsik seonbae gasudeul bomyeo mok meyeotgo
했던 꾸질한 기억 잊진 말고 딱 넣어두자고
haetdeon kkujilhan gieok itjin malgo ttak neoeodujago

우리의 냄새가 나 여기선
uriui naemsaega na yeogiseon
이 향기 잊지 말자
i hyanggi itji malja
우리가 어디 있건
uriga eodi itgeon

울기도 웃기도 많이 했지만
ulgido utgido mani haetjiman
모두 꽤나 아름다웠어
modu kkwaena areumdawosseo
논현동 삼 층, 고마웠어
nonhyeondong sam cheung, gomawosseo

이사 가자
isa gaja
정들었던 이곳과는 안녕
jeongdeureotdeon igotgwaneun annyeong
이사 가자
isa gaja
이제는 더 높은 곳으로
ijeneun deo nopeun goseuro

텅 빈 방에서 마지막 짐을 들고 나가려다가
teong bin bang-eseo majimak jimeul deulgo nagaryeodaga
잠시 돌아본다
jamsi dorabonda
울고 웃던 시간들아 이젠 안녕
ulgo utdeon sigandeura ijen annyeong

삼 년의 삶 참 짧고도 길었지
sam nyeonui sam cham jjalkkodo gireotji
많은 일들이 있고 많은 추억의 기억이
maneun ildeuri itgo maneun chueogui gieogi
막 떠오르곤 해, 떠날 때가 되니까
mak tteooreugon hae, tteonal ttaega doenikka
사용의 흔적들 like 통장내역 크레딧카드
sayong-ui heunjeokdeul like tongjangnaeyeok keureditkadeu

좁은 평수만큼, 더 뭉친 점도 있었고
jobeun pyeongsumankeum, deo mungchin jeomdo isseotgo
Fight right here 치고 받기도 몇 번
Fight right here chigo batgido myeot beon
그래서인지 고운 정 미운 정
geuraeseoinji goun jeong miun jeong
쌓이고 쌓였어, 먼지 마냥, 이젠 치워지겠지
ssaigo ssayeosseo, meonji manyang, ijen chiwojigetji

처음보단 짐도 늘고
cheoeumbodan jimdo neulgo
처음보단 내 스스로 가진 것도 늘었어
cheoeumbodan nae seuseuro gajin geotdo neureosseo
이젠 자부심을 딱 들고
ijen jabusimeul ttak deulgo
더 큰 세상 큰 꿈을 나 바라보겠어
deo keun sesang keun kkumeul na barabogesseo

새 출발, 새 시작
sae chulbal, sae sijak
어떤 식으로 또 꾸밀 지 기대되는 시간
eotteon sigeuro tto kkumil ji gidaedoeneun sigan
짐 날라, 위치 잡아, 먼지 닦아
jim nalla, wichi jaba, meonji dakka
끝나고서는 수고의 짜장면 하나, that’s right
kkeunnagoseoneun sugoui jjajangmyeon hana, that’s right

이사 가자
isa gaja
정들었던 이곳과는 안녕
jeongdeureotdeon igotgwaneun annyeong
이사 가자
isa gaja
이제는 더 높은 곳으로
ijeneun deo nopeun goseuro

텅 빈 방에서 마지막 짐을 들고 나가려다가
teong bin bang-eseo majimak jimeul deulgo nagaryeodaga
잠시 돌아본다
jamsi dorabonda
울고 웃던 시간들아 이젠 안녕
ulgo utdeon sigandeura ijen annyeong

난생 처음 엄마의 뱃속에서 (뱃속에서)
nansaeng cheoeum eommaui baetsogeseo (baetsogeseo)
나의 첫 이사 날을 세곤 했어 (세곤 했어)
naui cheot isa nareul segon haesseo (segon haesseo)
희미한 기억 나의 이사의 대가는
huimihan gieok naui isaui daeganeun
엄마 심장의 기계와 광활한 흉터였어
eomma simjang-ui gigyewa gwanghwalhan hyungteoyeosseo

이천십 년 그 해 겨울 대구에서
icheonsip nyeon geu hae gyeoul daegueseo
철없던 내가 이 세상의 크기를 재곤 했어
cheoreopdeon naega i sesang-ui keugireul jaegon haesseo
상업적이란 집으로 이사간 대가는
sang-eopjeogiran jibeuro isagan daeganeun
욕 바가지 돈따라기 라며 날 향한 손가락질
yok bagaji donttaragi ramyeo nal hyanghan son-garakjil

이처럼 이사는 내게 참 많은 걸 남겼지
icheoreom isaneun naege cham maneun geol namgyeotji
그게 좋던 싫던 내 삶 속에서 많은 걸 바꿨지
geuge joteon sildeon nae sam sogeseo maneun geol bakkwotji
내 삶은 월세 나도 매달려 알어?
nae salmeun wolse nado maedallyeo areo?
내 자존심은 보증금 다 건 채 하루를 살어, huh?
nae jajonsimeun bojeunggeum da geon chae harureul sareo, huh?

그래서 다시 이사 가려고 해
geuraeseo dasi isa garyeogo hae
아이돌에서 한 단계 위로 꿈이 잡히려 해
aidoreseo han dan-gye wiro kkumi japiryeo hae
Uh 이번 이사의 손 없는 날은 언제일까?
Uh ibeon isaui son eomneun nareun eonjeilkka?
빠른 시일이면 좋겠다
ppareun siirimyeon joketda

이사 가자
isa gaja
정들었던 이곳과는 안녕
jeongdeureotdeon igotgwaneun annyeong
이사 가자
isa gaja
이제는 더 높은 곳으로
ijeneun deo nopeun goseuro

텅 빈 방에서 마지막 짐을 들고 나가려다가
teong bin bang-eseo majimak jimeul deulgo nagaryeodaga
잠시 돌아본다
jamsi dorabonda
울고 웃던 시간들아 이젠 안녕
ulgo utdeon sigandeura ijen annyeong

이사 가자
isa gaja
정들었던 이곳과는 안녕
jeongdeureotdeon igotgwaneun annyeong
이사 가자
isa gaja
이제는 더 높은 곳으로
ijeneun deo nopeun goseuro

텅 빈 방에서 마지막 짐을 들고 나가려다가
teong bin bang-eseo majimak jimeul deulgo nagaryeodaga
잠시 돌아본다
jamsi dorabonda
울고 웃던 시간들아 이젠 안녕
ulgo utdeon sigandeura ijen annyeong

Everyone's afraid of changes
Everyone's afraid of changes
Staying, moving on, staying, moving on
Staying, moving on, staying, moving on
We're repeating the same things again and again
We're repeating the same things again and again
I guess that's life, I'm afraid
I guess that's life, I'm afraid
Old or new, new or old, that isn't really important
Old or new, new or old, that isn't really important
What's important is, that we still breathe and live in the same place
What's important is, that we still breathe and live in the same place
So let's move on
So let's move on

Verdergaan (이사)

Ayo, SUGA! Herinner je je nog de eerste keer hier, drie jaar geleden?
Het voelde alsof we met z'n tweeën aan het vechten waren
De muren, de wc, het balkon, alles was blauw in dat huis
Ik dacht dat dit een enorm huis was, zo groot leek het toen

Maar mijn ambities zijn te groot geworden
Dat nieuwe huis dat zo groot leek, voelt nu te klein
Zeventien pyeong, negen trainees, die onhandige tijden
Het lijkt nog maar gisteren, ja, we zijn echt gegroeid

Het goede was altijd voor anderen
En ik maakte me altijd zorgen over de onzekere toekomst
Bij de jaarprijsuitreikingen keek ik naar senior artiesten met een brok in mijn keel
Laten we die vervelende herinneringen niet vergeten, maar ze goed bewaren

Onze geur is hier
Vergeet deze geur niet
Waar we ook zijn

We hebben veel gehuild en gelachen
Maar alles was best mooi
Dank je, derde verdieping in Nonhyeon-dong

Laten we verhuizen
Vaarwel aan deze plek die we zo gewend zijn
Laten we verhuizen
Nu naar een hogere plek

In de lege kamer, terwijl ik de laatste spullen pak
Kijk ik even om
Vaarwel aan de tijden van huilen en lachen

Drie jaar leven, het was zowel kort als lang
Er zijn veel dingen gebeurd en veel herinneringen
Die weer opkomen, nu het tijd is om te vertrekken
De sporen van gebruik, zoals bankafschriften en creditcards

Net als de beperkte ruimte, waren er ook meer samenkomsten
Fight right here, we hebben een paar keer gevochten
Misschien daarom, de mooie en lelijke gevoelens
Stapelen zich op, als stof, maar nu zullen ze opgeruimd worden

De spullen zijn meer dan in het begin
En ik heb nu meer dan ik in het begin had
Nu houd ik mijn trots omhoog
En ik kijk naar een grotere wereld, naar grote dromen

Een nieuw begin, een nieuwe start
Ik kijk uit naar hoe we het weer gaan inrichten
Verhuis de spullen, zet de positie vast, veeg het stof weg
Na afloop een lekkere maaltijd, dat klopt

Laten we verhuizen
Vaarwel aan deze plek die we zo gewend zijn
Laten we verhuizen
Nu naar een hogere plek

In de lege kamer, terwijl ik de laatste spullen pak
Kijk ik even om
Vaarwel aan de tijden van huilen en lachen

Voor het eerst in mijn leven, in mama's buik (in mama's buik)
Telde ik de dagen tot mijn eerste verhuisdag (tot mijn eerste verhuisdag)
Vage herinneringen, de prijs van mijn verhuizing
Was het ritme van mama's hart en de uitgestrekte litteken

In de winter van 2010, in Daegu
De onvolwassen ik mat de grootte van de wereld
De prijs van verhuizen naar een commercieel huis
Was de vingerwijzing naar mij, als een geldwolf

Zo heeft verhuizen me veel gebracht
Of het nu goed of slecht was, het heeft veel veranderd in mijn leven
Mijn leven is huur, ik weet het?
Mijn trots leeft elke dag met de borg, huh?

Dus ik ga weer verhuizen
Ik wil een stap hoger als idool, mijn droom komt dichterbij
Uh, wanneer is de dag zonder handen voor deze verhuizing?
Ik hoop snel

Laten we verhuizen
Vaarwel aan deze plek die we zo gewend zijn
Laten we verhuizen
Nu naar een hogere plek

In de lege kamer, terwijl ik de laatste spullen pak
Kijk ik even om
Vaarwel aan de tijden van huilen en lachen

Laten we verhuizen
Vaarwel aan deze plek die we zo gewend zijn
Laten we verhuizen
Nu naar een hogere plek

In de lege kamer, terwijl ik de laatste spullen pak
Kijk ik even om
Vaarwel aan de tijden van huilen en lachen

Iedereen is bang voor veranderingen
Blijven, verdergaan, blijven, verdergaan
We herhalen dezelfde dingen keer op keer
Ik denk dat dat het leven is, ik ben bang
Oud of nieuw, nieuw of oud, dat is niet echt belangrijk
Wat belangrijk is, is dat we nog steeds ademen en op dezelfde plek leven
Dus laten we verdergaan

Escrita por: RM / SUGA / j-hope / PDOGG