395px

Diálogo con la nostalgia

Batalion d'Amour

Dialog z nostalgia

Pytasz czym jest wiatr
nios±cy moje my¶li przez pustynie
Bezmy¶lnie pospiesznie
odpowiadam
Nietoperzem w nocnym przelocie
który uwi³ sobie gniazdo
na koñcu jednego z moich ¶wiatów…


W±ska niæ ¶witu
coraz czê¶ciej wszechobecna
w mojej pogoni za wspomnieniem
B³±dzê gubiê siê
Znów przygl±dam siê d³oniom
Starsza o jedno s³owo
które otwiera kolejny wiersz
Jasne ¶wiat³a przecinaj± niebo
które wyrasta przede mn±
Odbijaj± siê w oczach kolory i d¼wiêki
jak tre¶æ nikn±ca…
ta noc
rozko³ysze zmys³y i odejdzie
Spójrz to nie tak daleko…

Z kwiatów zrodzi³e¶ moje uczucie
Zapach pewno¶ci i mi³o¶æ…..nie istnieje
Kropl± deszczu …i ³z±
zbudzi³e¶ cia³o do nocnego tañca
na twardej ziemi
gdy zmierzch okry³ fioletem nasze twarze

Id±c sama t± drog± ca³uje to miasto
w podziêce za azyl
Korzeniami oplot³o me serce
Ju¿ nie potrafiê istnieæ
w ka¿dym z naszych marzeñ

Rozchwiana na wietrze czekam
wypatruje…
Podchodzê do domu gdzie m³odo¶æ zasnê³a
£z± witam rozbudzone wspomnienie
Lecz to ¼ród³o ju¿ wysch³o
nie ukoi mego pragnienia
Przytule siê do latarni
Jak nocny ptak
Mo¿e wzlecê jeszcze raz



Mo¿e wreszcie zasnê…

Diálogo con la nostalgia

Preguntas qué es el viento
que lleva mis pensamientos a través del desierto
Sin pensar, apresuradamente
respondo
Como un murciélago en vuelo nocturno
que ha hecho su nido
al final de uno de mis mundos...

La estrecha línea del amanecer
cada vez más omnipresente
en mi búsqueda del recuerdo
Me pierdo
Una vez más observo mis manos
Más viejas por una palabra
que abre otro verso
Las luces brillantes atraviesan el cielo
que crece delante de mí
Se reflejan en los ojos colores y sonidos
como el contenido desapareciendo...
esta noche
mecerá los sentidos y se irá
Mira, no tan lejos...

De las flores naciste mi sentimiento
El olor de la certeza y el amor... no existen
Una gota de lluvia... y una lágrima
despertaron el cuerpo para el baile nocturno
en la dura tierra
cuando el crepúsculo cubrió de violeta nuestros rostros

Caminando sola por esta calle beso esta ciudad
en agradecimiento por el refugio
Con raíces enlazaste mi corazón
Ya no puedo existir
en ninguno de nuestros sueños

Balanceándome en el viento espero
observo...
Me acerco a la casa donde la juventud ha dormido
Con una lágrima saludo al recuerdo despertado
Pero esa fuente ya se secó
no calmará mi deseo
Me abrazaré a la farola
Como un pájaro nocturno
Quizás vuele una vez más

Quizás finalmente pueda dormir...

Escrita por: