395px

Ik Zou Willen... Niet Willen... Maar Als Jij Wilt...

Lucio Battisti

Io Vorrei... Non Vorrei... Ma Se Vuoi...

Dove vai quando poi resti sola?
Il ricordo, come sai, non consola
Quando lei se ne andò, per esempio
Trasformai la mia casa in un tempio
E da allora solo oggi non farnetico più
A guarirmi chi fu?
Ho paura a dirti che sei tu
Ora noi siamo già più vicini
Io vorrei non vorrei ma se vuoi

Come può uno scoglio
Arginare il mare?
Anche se non voglio
Torno già a volare
Le distese azzurre
E le verdi terre
Le discese ardite
E le risalite
Su nel cielo aperto
E poi giù il deserto
E poi ancora in alto
Con un grande salto

Dove vai quando poi resti sola?
Senza ali, tu lo sai, non si vola
Io quel dì mi trovai, per esempio
Quasi sperso in quel letto così ampio
Stalattiti sul soffitto i miei giorni con lei
Io la morte abbracciai
Ho paura a dirti che per te mi svegliai
Oramai fra di noi solo un passo
Io vorrei non vorrei ma se vuoi

Come può uno scoglio
Arginare il mare?
Anche se non voglio
Torno già a volare
Le distese azzurre
E le verdi terre
Le discese ardite
E le risalite
Su nel cielo aperto
E poi giù il deserto
E poi ancora in alto
Con un grande salto

Ik Zou Willen... Niet Willen... Maar Als Jij Wilt...

Waar ga je heen als je alleen blijft?
De herinnering, zoals je weet, troost niet
Toen zij wegging, bijvoorbeeld
Veranderde ik mijn huis in een tempel
En sindsdien is het vandaag de eerste keer dat ik niet meer fantaseer
Wie hielp me om te genezen?
Ik ben bang om je te zeggen dat jij het bent
Nu zijn we al dichterbij
Ik zou willen, niet willen, maar als jij wilt

Hoe kan een rots
De zee tegenhouden?
Ook al wil ik niet
Ga ik al weer vliegen
De blauwe uitgestrektheden
En de groene landen
De steile afdalingen
En de klimpartijen
Boven in de open lucht
En dan beneden in de woestijn
En dan weer omhoog
Met een grote sprongetje

Waar ga je heen als je alleen blijft?
Zonder vleugels, dat weet je, vlieg je niet
Die dag bevond ik me, bijvoorbeeld
Bijna verloren in dat grote bed
Stalactieten op het plafond, mijn dagen met haar
Omarmde ik de dood
Ik ben bang om je te zeggen dat ik voor jou wakker werd
Tussen ons is er nu nog maar één stap
Ik zou willen, niet willen, maar als jij wilt

Hoe kan een rots
De zee tegenhouden?
Ook al wil ik niet
Ga ik al weer vliegen
De blauwe uitgestrektheden
En de groene landen
De steile afdalingen
En de klimpartijen
Boven in de open lucht
En dan beneden in de woestijn
En dan weer omhoog
Met een grote sprongetje

Escrita por: Mogol / Lucia Battisti