La Luce Dell'Est
La nebbia che respiro ormai
Si dirada perché davanti a me
Un sole quasi bianco sale ad est
La luce si diffonde ed io
Questo odore di funghi faccio mio
Seguendo il mio ricordo verso est
Piccoli stivali e sopra lei
Una corsa in mezzo al fango e ancora lei
Poi le sue labbra rosa e infine noi
Scusa se non parlo ancora slavo
Mentre lei che non capiva disse: Bravo
E rotolammo fra sospiri e da
Poi seduti accanto in un'osteria
Bevendo un brodo caldo, che follia
Io la sentivo ancora profondamente mia
Ma un ramo calpestato ed ecco che
Ritorno col pensiero
E ascolto te
Il passo tuo
Il tuo respiro dietro me
A te che sei il mio presente
A te la mia mente
E come uccelli leggeri
Fuggon tutti i miei pensieri
Per lasciar solo posto al tuo viso
Che come un sole rosso acceso
Arde per me
Le foglie ancor bagnate
Lascian fredda la mia mano e più in là
Un canto di fagiano sale ad est
Qualcuno grida il nome mio
Smarrirmi in questo bosco volli io
Per leggere in silenzio un libro scritto ad est
Le mani rosse un poco ruvide
La mia bocca nell'abbraccio cercano
Il seno bianco e morbido fra noi
Dimmi perché ridi amore mio
Proprio così buffo sono io
La sua risposta dolce non seppi mai
L'auto che partiva e dietro lei
Ferma sulla strada lontano ormai
Lei che rincorreva inutilmente noi
Un colpo di fucile ed ecco che
Ritorno col pensiero
E ascolto te
Il passo tuo
Il tuo respiro dietro me
A te che sei il mio presente
A te, la mia mente
E come uccelli leggeri
Fuggon tutti i miei pensieri
Per lasciar solo posto al tuo viso
Che come un sole rosso acceso
Arde per me
Come un sole rosso acceso
Arde per me
Het Licht van het Oosten
De mist die ik nu inadem
Het wordt dunner omdat het voor mij ligt
In het oosten komt een bijna witte zon op
Het licht verspreidt zich en ik
Ik laat deze paddenstoelgeur mijn eigen geur zijn
Ik volg mijn herinnering naar het oosten
Kleine laarzen en boven haar
Een rondje door de modder en zij weer
Dan haar roze lippen en tenslotte wij
Sorry dat ik nog geen Slavisch spreek
Terwijl zij, die het niet begreep, zei: Goed gedaan
En we rolden tussen zuchten en da
Daarna naast elkaar zitten in een taverne
Hete bouillon drinken, hoe gek
Ik voelde nog steeds dat het diep van mij was
Maar een vertrapte tak en daar is hij
Ik kom in gedachten terug
En ik luister naar jou
Jouw stap
Je adem achter mij
Aan jou die mijn cadeau bent
Mijn gedachten voor jou
En als lichte vogels
Al mijn gedachten vluchten
Om alleen ruimte te laten voor je gezicht
Dat is als een felrode zon
Brand voor mij
De bladeren zijn nog nat
Ze laten mijn hand koud en verder
In het oosten klinkt een fazantenlied
Iemand roept mijn naam
Ik wilde verdwalen in dit bos
Om in stilte een boek te lezen dat in het Oosten is geschreven
De rode wijzers zijn een beetje ruw
Mijn mond in de omhelzing zoekt
De witte en zachte borst tussen ons
Vertel me waarom je lacht, mijn liefste
Ik ben gewoon zo grappig
Ik heb zijn lieve reactie nooit geweten
De auto die vertrok, reed achter haar
Stop nu op de weg ver weg
Ze achtervolgde ons tevergeefs
Een shotgun-ontploffing en dat is alles
Ik kom in gedachten terug
En ik luister naar jou
Jouw stap
Je adem achter mij
Aan jou die mijn cadeau bent
Voor jou, mijn geest
En als lichte vogels
Al mijn gedachten vluchten
Om alleen ruimte te laten voor je gezicht
Dat is als een felrode zon
Brand voor mij
Als een felrode zon
Brand voor mij
Escrita por: Mogol / Lucio Battisti