Ven Dejate Amar
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Dame un poco mas, es todo y mucho más de ti,
Yo quiero darte lo que tengo por vivir.
Ven dejate amar, borra el tiempo que perdí,
Ahora que al fin te encuentro en mi despecho,
Y haz que deje atrás, tantas lágrimas que di,
Haz que yo olvide aquello que hize junto a ti.
Tanto tiempo yo te esperaba,
Vagando solo en el desierto yo te buscaba,
Llegas del cielo a mi como agua,
Mira que tengo yo la suerte de hayarte aquí.
Y ahora camino sin temores entre tus llamas,
Y me siento al fin ya libre de lo que me ataba,
Dame ese fuego que ayer tu alma,
Y a cambio mi cariño yo te daré.
Ven lanzate bien fuerte aqui en mis brazos,
Liberame y desatame de sus lazos,
Dame tus huellas sin que mis pasos,
Apague las cenizas de lo que llore.
Atravesemos la frontera de los que se aman,
Lleguemos más allá y unamos nuestras ganas,
Luchemos juntos buenas y malas,
Llenemos el vacio de nuestra piel.
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Dame un poco más, es todo y mucho más de ti,
Yo quiero darte lo que tengo por vivir.
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Ven dejate amar, borra el tiempo que perdí,
Ahora que al fin te encuentro en mi despecho,
Y haz que deje atrás, tantas lágrimas que di,
Haz que yo olvide aquello que hize junto a ti.
Fueron mil noches entre tus rejas,
Descanso sin un norte y al fin tu llegas,
De madrugada y en luna llena,
Te cruzas en mi acera para mi bien.
Y ahora no debo haberla suelta en el mar abierto,
Pues tengo el faro de tus brazos y no me pierdo,
Que quede atrás el amor incierto,
Vaya tormento el que yo cargué.
Asi estás el polvo deja mi moto,
Asi daba la fé de mis sentimientos,
Y yo sin verte sin conocerte,
Cayendo en el infierno de lo que fué ayer.
Y me muero con sangre que no me encuentro,
Abramosle la puerte a este amor de hierro,
Sigamos nuestra pasión y besos,
Atemonos tu y yo de una buena vez.
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Dame un poco más, es todo y mucho más de ti,
Yo quiero darte lo que tengo por vivir.
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Ven dejate amar, borra el tiempo que perdí,
Ahora que al fin te encuentro en mi despecho,
Y haz que deje atrás, tantas lágrimas que di,
Haz que yo olvide aquello que hize junto a ti.
Ven dejate amar, busca tu refugio en mi,
Hacecha mi lamento aqui en tu pecho
Dame un poco más, es todo y mucho más de ti,
Yo quiero darte lo que tengo por vivir.
Kom, Laat Je Houden
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Geef me nog wat meer, het is alles en veel meer van jou,
Ik wil je geven wat ik heb om te leven.
Kom, laat je houden, wis de tijd die ik verloor,
Nu ik je eindelijk vind in mijn verdriet,
En laat me achterlaten, zoveel tranen die ik gaf,
Laat me vergeten wat ik deed samen met jou.
Zoveel tijd heb ik op je gewacht,
Dwalend alleen in de woestijn zocht ik je,
Je komt uit de hemel naar me toe als water,
Kijk, ik heb het geluk je hier te vinden.
En nu loop ik zonder angsten tussen jouw vlammen,
En voel ik me eindelijk vrij van wat me bond,
Geef me dat vuur dat gisteren jouw ziel was,
En in ruil daarvoor geef ik je mijn liefde.
Kom, spring hier stevig in mijn armen,
Bevrijd me en maak me los van hun banden,
Geef me jouw sporen zonder dat mijn stappen,
De as doven van wat ik heb gehuild.
Laten we de grens oversteken van degenen die van elkaar houden,
Laten we verder gaan en onze verlangens verenigen,
Laten we samen vechten, goed en slecht,
Vullen we de leegte van onze huid.
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Geef me nog wat meer, het is alles en veel meer van jou,
Ik wil je geven wat ik heb om te leven.
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Kom, laat je houden, wis de tijd die ik verloor,
Nu ik je eindelijk vind in mijn verdriet,
En laat me achterlaten, zoveel tranen die ik gaf,
Laat me vergeten wat ik deed samen met jou.
Het waren duizend nachten tussen jouw tralies,
Rusteloos zonder richting en eindelijk kom je,
In de vroege ochtend en bij volle maan,
Steek je over op mijn stoep voor mijn welzijn.
En nu moet ik niet meer loslaten in de open zee,
Want ik heb de vuurtoren van jouw armen en raak niet verdwaald,
Laat de onzekere liefde achter,
Wat een kwelling heb ik gedragen.
Zo ben je, het stof laat mijn motor,
Zo gaf ik de hoop van mijn gevoelens,
En ik zonder jou, zonder je te kennen,
Vallend in de hel van wat gisteren was.
En ik sterf met bloed dat ik niet vind,
Laten we de deur openen voor deze ijzeren liefde,
Laten we onze passie en kussen voortzetten,
Laten we jou en mij eindelijk aan elkaar binden.
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Geef me nog wat meer, het is alles en veel meer van jou,
Ik wil je geven wat ik heb om te leven.
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Kom, laat je houden, wis de tijd die ik verloor,
Nu ik je eindelijk vind in mijn verdriet,
En laat me achterlaten, zoveel tranen die ik gaf,
Laat me vergeten wat ik deed samen met jou.
Kom, laat je houden, zoek je toevlucht bij mij,
Verberg mijn verdriet hier in jouw borst.
Geef me nog wat meer, het is alles en veel meer van jou,
Ik wil je geven wat ik heb om te leven.