LO QUE SOY
(Pluh, pluh, pluh, pluh)
(NO MI CASA TIO: V)
(El terror del pito)
Y estoy pensando en lo que piensan
Cuando me ven a los ojos
Y yo sé que tú crees, que me doy cuenta de lo que soy
Y aunque por más que lo intente, aunque soy suficiente
No saben que se siente, que no sepa la gente
Y por dentro veo todo, lleno, de malas, decisiones que
Algún día van a matarme, y no hay otro culpable
Que solo yo, pero yo solo soy
Una mala versión de mí, pero no me dejes serlo
Me estoy olvidando, el camino no recuerdo
El humo me está matando, pero yo lo dejo hacerlo
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh)
Ya no quero más mentiras siendo honesto
Y es que aún me siento vacío en el concierto
Y aunque lo grite, nadie escucha lo que siento
Y no hay otro culpable
Que solo yo, pero yo solo soy
Una mala versión de mí, pero no me dejes serlo
Me estoy olvidando, el camino no recuerdo
El humo me está matando, pero yo lo dejo hacerlo
(Y aunque por más que lo intente, aunque soy suficiente)
(No saben que se siente, que no sepa la gente)
(Y por dentro veo todo, lleno, de malas, decisiones que)
(Algún día van a matarme, y no hay otro culpable)
(Que solo yo, pero yo solo soy)
(Una-)
WIE IK BEN
(Pluh, pluh, pluh, pluh)
(Geen huis, maat: V)
(De schrik van de fluit)
En ik denk na over wat ze denken
Als ze me in de ogen kijken
En ik weet dat jij denkt, dat ik me bewust ben van wie ik ben
En ook al probeer ik het zo vaak, ook al ben ik genoeg
Ze weten niet hoe het voelt, dat de mensen het niet weten
En van binnen zie ik alles, vol, van slechte, keuzes die
Op een dag me gaan doden, en er is geen andere schuldige
Dan alleen ik, maar ik ben gewoon
Een slechte versie van mezelf, maar laat me dat niet zijn
Ik vergeet het, de weg herinner ik me niet
De rook maakt me kapot, maar ik laat het gewoon gebeuren
(Oh, oh, oh, oh, oh, oh)
Ik wil geen leugens meer, ik ben eerlijk
En toch voel ik me leeg tijdens het concert
En ook al schreeuw ik, niemand hoort wat ik voel
En er is geen andere schuldige
Dan alleen ik, maar ik ben gewoon
Een slechte versie van mezelf, maar laat me dat niet zijn
Ik vergeet het, de weg herinner ik me niet
De rook maakt me kapot, maar ik laat het gewoon gebeuren
(En ook al probeer ik het zo vaak, ook al ben ik genoeg)
(Ze weten niet hoe het voelt, dat de mensen het niet weten)
(En van binnen zie ik alles, vol, van slechte, keuzes die)
(Op een dag me gaan doden, en er is geen andere schuldige)
(Dan alleen ik, maar ik ben gewoon)
(Een-)