Noite
Sou da noite um filho noite
Trago ruas nos meus dedos
De contarem os segredos
Aos altos campos do amor
E canto porque é preciso
Raiar a dor que me impele
E gravar na minha pele
As fontes da minha dor
Noite
Companheira dos meus gritos
Rio de sonhos aflitos
Das aves que abandonei
Noite
Céu dos meus casos perdidos
Vêm de longe os sentidos
Das canções que eu entreguei
Oh minha mãe de arvoredo
Que penteias a saudade
Com que eu vi a humanidade
A minha voz soluçar
Dei-te um corpo de segredo
Onde arrisquei minha mágoa
E onde bebi essa água
Que se prendia no ar
Nacht
Ik ben een kind van de nacht
Met straten in mijn vingers
Die de geheimen vertellen
Aan de hoge velden van de liefde
En ik zing omdat het moet
De pijn die me voortdrijft
En ik graveer op mijn huid
De bronnen van mijn pijn
Nacht
Metgezel van mijn schreeuwen
Rivier van onrustige dromen
Van de vogels die ik heb achtergelaten
Nacht
Hemel van mijn verloren verhalen
De zintuigen komen van ver
Van de liedjes die ik heb gegeven
Oh mijn moeder van het bos
Die de heimwee kamt
Met wie ik de mensheid zag
Mijn stem snikken
Ik gaf je een lichaam van geheimen
Waarin ik mijn verdriet waagde
En waar ik dat water dronk
Dat in de lucht bleef hangen