I, Scvlptor
I, sculptor, ov aeons and worlds
My labor stops for none and nothing!
O sempiternal might
Beginning eternal grace
The rivers halt in shock and marvel!
At my unparalleled monument
From raging mountains descended
Silent like nubile snow
Voice ov tongues cut asunder
For I am the hammer and thou art the stone
Hear me out!
Ye progeny ov disgrace
This is an ode to my falling from grace!
I, sculptor, ov aeons and worlds
My labor stops for none and nothing!
Here sit I, forming giants
In my likeness and image
In my hand your treachery
So vile and torn apart
Hear me out!
Ye progeny ov disgrace
This is my ode to the fallen from grace!
Oh voyager ov moonless nights
And molten whips ov the lashing Sun
Oh victor, whom none could outbrave
Ambrosia ov the stars, imperfect, unsung
I, sculptor, ov aeons and worlds
My labor stops for none and nothing!
As ice cracks and daylight withers
My Ragnarök cannot come undone
Ik, Beeldhouwer
Ik, beeldhouwer, van eonen en werelden
Mijn arbeid stopt voor niemand en niets!
O eeuwige kracht
Begin van eeuwige genade
De rivieren stoppen in shock en verwondering!
Bij mijn ongeëvenaarde monument
Van razende bergen neergedaald
Stil als onschuldige sneeuw
Stemmen van tongen doormidden gesneden
Want ik ben de hamer en jij bent de steen
Hoor mij aan!
Jullie nakomelingen van schande
Dit is een ode aan mijn val uit genade!
Ik, beeldhouwer, van eonen en werelden
Mijn arbeid stopt voor niemand en niets!
Hier zit ik, reuzen vormend
In mijn gelijkenis en beeld
In mijn hand jouw verraad
Zo verachtelijk en verscheurd
Hoor mij aan!
Jullie nakomelingen van schande
Dit is mijn ode aan de gevallen uit genade!
Oh reiziger van maanloze nachten
En gesmolten zwepen van de geselende Zon
Oh overwinnaar, die niemand kon overtreffen
Ambrosia van de sterren, imperfect, ongezongen
Ik, beeldhouwer, van eonen en werelden
Mijn arbeid stopt voor niemand en niets!
Terwijl het ijs barst en het daglicht verwelkt
Kan mijn Ragnarök niet ongedaan worden gemaakt