Mirror Reaper
The moments' repose
Awoke eyes of ice
In vision froze, froze
The melting world
All is around
But within is barren, is barren
Drying the water
Anchor me in ice
Mirror of the reaper
The arrow of my eyes
Slow, beating pendulum
Don’t measure time
I’ll sink the heavens
While reaching for the dawn
Seven eyes sewn open, bestow
As Above, So Below
Water mirrors and the stillness grows
Into Seven more
(Unseeing)
The bondage throne
The waves that shore
Two thirsty hands
Sewing a needle of blood
To bind me
To bind me
Weaving the ocean
Through which I flood
The heaven of blood
To bind me
I'm bound to
Waves
The waves of no shore
Floods that sleeve
The reach of the drought
To bleed evermore
Empty me
Empty me
Ash of the ocean
(Sewing)
To bind me
(Sewing needle of drought)
To bind me
(Weaving)
Weaving the ocean
(Weaving pendulum)
Hanging, weaving the ground
A breathless fabric of floating ashes
Tied, and then rewound
Reigned
(Weaved in the needle)
The cycle turns around
Air, burnt to ashen mountains
(Weaving the ground)
Swimming underground
Pendulum
Silent gavel
(Of time)
It’s burning in the sky
Be not where you lay
Lest the bond be broken
Vanish where you stay
Timeless in the well
Lest the song is spoken
Over for the sell
Eye of the cold
Will scald in the fold
Higher than low
Dripping from the scene
Lest the scalding ocean
Is drowning all the trees
Time to fall this cell
Know the name of harrowed
With it you’ll do well
The crane that only felt
Was never seen as spoken
Its vanished from my self
The tame you would arise
Formulate the harrowed
Vanish in the eye
Vanish in the eyes
Vanish from the skies
The stain that only sees
Crawl like rain
Is only left through harrowed
For disdain
When practiced at the dream
When nothing left to see
Naught to feign
Call the name upon this floor
Nor to drain
Know that it is more
And opened in the shallows
None for sane
When nothing could be more
But for more
When nothing could be more
Burn the core
You see the final shore
From before
Bleed beyond the poor
Last of lore
Drip upon the floor
Seen as more
Vanish for the more
Told it well
Called beyond the well
Then tore the shell
Led beyond the chill
When nothing held
Stone the Moon as well
But something fell
For which you could have found
Float the Moon as well
Float the Moon as well
All who strayed beyond the shadows
Have nothing to disdain
All that soared away from reason
Were held aloft in sway
All that’s widening the narrows
Will crumble to decay
Lie of the sold
(Lie of the sold)
Would warm in the cold
Desire will hold
If the motion
Lied and light had froze
Might of the fever
Hold my eyes to know
Dry the waves
Anchor ice
Mirror reaper
Arrowed eyes
An ice of pieces
Of what was once there
The skin of being
Flayed as though
The air
Dry the land
Anchor sand
Mirror reaper
Gallows stand
Slow the heart
Still the tide
Sink the heavens
From the sky
All that laid upon
This hallowed yet crumbling domain
All who strayed beyond the shadows
Have nothing to disdain
This cycle thus froze
When seeking a repose
The thawing of peace
Drips backward to the freeze
Now motion lies still
With naught left for the kill
A fever long boiled
And venom to recoil
The pendulum slowed
Then stilled under the cold
In absence he flies
In presence we will writhe
Spiegel Doodgraver
De momenten van rust
Wakkerden ogen van ijs
In visie bevroren, bevroren
De smeltende wereld
Alles is om me heen
Maar van binnen is het leeg, is het leeg
Het water drogen
Veranker me in ijs
Spiegel van de doodgraver
De pijl van mijn ogen
Langzaam, kloppend pendulum
Meet geen tijd
Ik zal de hemelen laten zinken
Terwijl ik reik naar de dageraad
Zeven ogen genaaid open, schenken
Zoals Boven, Zo Beneden
Water spiegels en de stilte groeit
In nog Zeven
(Onzichtbaar)
De troon van de slavernij
De golven die de kust
Twee dorstige handen
Naaien een naald van bloed
Om me te binden
Om me te binden
Weven de oceaan
Waarlangs ik overstroom
De hemel van bloed
Om me te binden
Ik ben gebonden aan
Golven
De golven van geen kust
Overstromingen die mouwen
De reikwijdte van de droogte
Om voor altijd te bloeden
Maak me leeg
Maak me leeg
As van de oceaan
(Naaien)
Om me te binden
(Naaienaald van droogte)
Om me te binden
(Weven)
Weven de oceaan
(Weven pendulum)
Hangend, weven de grond
Een ademloze stof van drijvende as
Geknoopt, en dan weer opgewonden
Heerst
(Gewoven in de naald)
De cyclus draait rond
Lucht, verbrand tot asbergen
(Weven de grond)
Zwemmen ondergronds
Pendulum
Stille hamer
(Van tijd)
Het brandt in de lucht
Wees niet waar je ligt
Tenzij de band gebroken wordt
Verdwijn waar je blijft
Tijdloos in de put
Tenzij het lied wordt gezongen
Voor de verkoop
Oog van de kou
Zal schroeien in de plooi
Hoger dan laag
Druipend van de scène
Tenzij de schroeiende oceaan
Alle bomen verdrinkt
Tijd om deze cel te laten vallen
Ken de naam van de gekwelde
Daarmee zul je het goed doen
De kraan die alleen voelde
Werd nooit gezien als gesproken
Het is verdwenen uit mijn zelf
De tamme die je zou oprijzen
Formuleer de gekwelde
Verdwijn in het oog
Verdwijn in de ogen
Verdwijn uit de lucht
De vlek die alleen ziet
Kruipt als regen
Is alleen achtergelaten door gekwelde
Voor minachting
Wanneer geoefend in de droom
Wanneer er niets meer te zien is
Niets om te veinzen
Roep de naam op deze vloer
Noch om te legen
Weet dat het meer is
En geopend in de ondiepten
Geen voor de gezonde
Wanneer er niets meer kan zijn
Maar voor meer
Wanneer er niets meer kan zijn
Verbrand de kern
Je ziet de laatste kust
Van voor
Bloed verder dan de armen
Laatste van de legende
Druip op de vloer
Gezien als meer
Verdwijn voor het meer
Goed verteld
Genoemd voorbij de put
Toen verscheurde de schaal
Geleid voorbij de kou
Wanneer niets vastgehouden werd
Stenig de Maan ook
Maar iets viel
Waar je had kunnen vinden
Laat de Maan ook drijven
Laat de Maan ook drijven
Allen die afgedwaald zijn voorbij de schaduwen
Hebben niets om te minachten
Alles wat wegvloog van rede
Werd hoog gehouden in invloed
Alles wat de nauwe ruimte verbreedt
Zal vergaan tot verval
Leugen van de verkochte
(Leugen van de verkochte)
Zou warmen in de kou
Verlangen zal vasthouden
Als de beweging
Liegde en licht had bevroren
Kracht van de koorts
Houdt mijn ogen om te weten
Droog de golven
Veranker ijs
Spiegel doodgraver
Pijlogen
Een ijs van stukken
Van wat er ooit was
De huid van het zijn
Gevild alsof
De lucht
Droog het land
Veranker zand
Spiegel doodgraver
Galgen staan
Vertraag het hart
Stil de getijden
Laat de hemelen zinken
Van de lucht
Alles wat lag op
Dit heilige maar vervallende domein
Allen die afgedwaald zijn voorbij de schaduwen
Hebben niets om te minachten
Deze cyclus bevroor
Bij het zoeken naar een rust
De dooi van vrede
Druipt achteruit naar de vorst
Nu ligt de beweging stil
Met niets meer om te doden
Een koorts die lang gekookt heeft
En vergif om terug te deinzen
Het pendulum vertraagde
En stopte toen onder de kou
In afwezigheid vliegt hij
In aanwezigheid zullen we kronkelen