Lucena
Tatakbo
Pa’no ba napatid
Sa talim ng iyong mga bato’y kumapit
Papalayo
Tumingala sa langit
Sa dilim nitong mga puno’y umawit
Kumawala
Ako’y malaya na
Lucena
Sumisilip
Ang umaga
Sa’king isip
At lumipas
Sa paggising
Alaala
Ng iyong tinig
Kumawala, kumawala ako
Kumawala, kumawala sa’yo
(Palayain ang sarili)
Kumawala, kumawala ako
Kumawala, kumawala sa’yo
Lucena
Sumisilip
Ang umaga
Sa’king isip
At lumipas
Sa paggising
Alaala
Ng iyong tinig
Lucena
Correré
¿Cómo logré
Aferrarme a las aristas de tus piedras?
Alejándome
Mirando hacia el cielo
En la oscuridad de estos árboles canté
Me liberé
Ahora soy libre
Lucena
Asomándose
La mañana
En mi mente
Y pasó
Al despertar
El recuerdo
De tu voz
Me liberé, me liberé
Me liberé, me liberé de ti
(Liberar a uno mismo)
Me liberé, me liberé
Me liberé, me liberé de ti
Lucena
Asomándose
La mañana
En mi mente
Y pasó
Al despertar
El recuerdo
De tu voz
Escrita por: Paolo Benjamin G. Guico