Aquellas Cosas Que Solíamos Hacer
Una historia que habla de tiempos vividos
Donde todo se engloba bajo el mismo signo
La amistad
Y eran lunas para disfrutar
Sin pensar mañana que vendrá
Sin preocuparnos si un día la magia
Se iba a acabar
¡Y pasa el el tiempo y ves que aquellos amigos
Eran todo lo que te hacía falta
Pa' atar el camino
Ante todo siempre la amistad
La familia podía esperar
Hasta que un día la vida me deje más solo que na!
Y rebobino mi vida buscando tu olor
He leído las cartas que había en el cajón
Como ha cambiado la vida que no le falta razón
Dónde se fueron las cosas que solíamos hacer?
Aún no es muy tarde pa coger el tren
Sí que merece la pena
Que no te quiero perder
Te acuerdas hace unos años
Cuantas risas disfrutamos
Y el mañana nos pintaba genial
Y mi padre me decía piensa hijo que algún día
Llegará la dura realidad
Y metido dentro de la pesadilla
Una noche se cumplió la profecía
Y un silencio mortal
Empiezas a notar que la base da igual
Te despiertas cualquier día
Y tu cara te da pistas
De la noche que pasaste ayer
Y sientes que el agujero esta más cerca que lejos
Toca ahora ya retroceder
Cuando ves tu cara dentro del espejo
Y presientes que tienes muy mal aspecto
Y empiezas a pensar, debes recuperar
Lo que has dejado atrás
Y rebobino mi vida buscando tu olor
He leído las cartas que había en el cajón
Como ha cambiado la vida que no le falta razón
Dónde se fueron las cosas que solíamos hacer?
Aun no es muy tarde pa coger el tren
Sé que mereces la pena
Que no te quiero perder
Una mañana perdia en el pueblo
Porque tu cara ya no se dónde esta
Ya se a esfumado no la supe hallar
Y ahora me encuentro que ya no me queda nada
Tu recuerdo tu alegria a carcajadas
Tu forma de pensar no me pienso olvidar que todo empezará
Y rebobino mi vida buscando tu olor
He leído las cartas que había en el cajón
Como ha cambiado la vida que no hace falta razón
Donde se fueron las cosas que solíamos hacer
Aun no es muy tarde pa coger el tren
Si que merece la pena
Que no te quiero perder
Y rebobino mi vida buscando tu olor
He leído las cartas que había en el cajón
Como ha cambiado la vida que no hace falta razón
Donde se fueron las cosas que solíamos hacer
Aun no es muy tarde pa coger el tren
Sí que merece la pena
Que no te quiero perder
No no no no no
No no no no no
No no no no no
Die Dingen Die Weleens We deden
Een verhaal dat spreekt van geleefde tijden
Waar alles onder hetzelfde teken valt
Vriendschap
En het waren manen om van te genieten
Zonder te denken aan de morgen die komt
Zonder ons druk te maken of op een dag de magie
Zou eindigen
En de tijd verstrijkt en je ziet dat die vrienden
Alles waren wat je nodig had
Om de weg te bewandelen
Altijd voorop de vriendschap
De familie kon wel even wachten
Totdat op een dag het leven me alleen laat, als nooit tevoren!
En ik spoel mijn leven terug op zoek naar jouw geur
Ik heb de brieven gelezen die in de lade lagen
Hoe het leven veranderd is, dat heeft zijn reden
Waar zijn de dingen gebleven die we deden?
Het is nog niet te laat om de trein te nemen
Ja, het is de moeite waard
Want ik wil je niet verliezen
Herinner je je een paar jaar geleden
Hoeveel lachen we hebben gehad
En de toekomst leek geweldig
En mijn vader zei altijd, denk eraan, zoon, dat op een dag
De harde realiteit zal komen
En terwijl ik in de nachtmerrie zat
Kwam op een nacht de profetie uit
En een dodelijke stilte
Begin je te merken dat de basis er niet meer toe doet
Je wordt op een dag wakker
En je gezicht geeft je aanwijzingen
Van de nacht die je gisteren had
En je voelt dat het gat dichterbij is dan ver weg
Het is nu tijd om terug te gaan
Wanneer je je gezicht in de spiegel ziet
En voelt dat je er slecht uitziet
En je begint te denken, je moet terughalen
Wat je achtergelaten hebt
En ik spoel mijn leven terug op zoek naar jouw geur
Ik heb de brieven gelezen die in de lade lagen
Hoe het leven veranderd is, dat heeft zijn reden
Waar zijn de dingen gebleven die we deden?
Het is nog niet te laat om de trein te nemen
Ja, je bent het waard
Want ik wil je niet verliezen
Een verloren ochtend in het dorp
Omdat ik niet meer weet waar jouw gezicht is
Het is vervaagd, ik kon het niet vinden
En nu merk ik dat ik niets meer heb
Jouw herinnering, jouw vreugde met gelach
Jouw manier van denken, ik zal niet vergeten dat alles zal beginnen
En ik spoel mijn leven terug op zoek naar jouw geur
Ik heb de brieven gelezen die in de lade lagen
Hoe het leven veranderd is, dat heeft zijn reden
Waar zijn de dingen gebleven die we deden?
Het is nog niet te laat om de trein te nemen
Ja, je bent het waard
Want ik wil je niet verliezen
En ik spoel mijn leven terug op zoek naar jouw geur
Ik heb de brieven gelezen die in de lade lagen
Hoe het leven veranderd is, dat heeft zijn reden
Waar zijn de dingen gebleven die we deden?
Het is nog niet te laat om de trein te nemen
Ja, je bent het waard
Want ik wil je niet verliezen
Nee, nee, nee, nee, nee
Nee, nee, nee, nee, nee
Nee, nee, nee, nee, nee