Póstumo
No quiero nada póstumo
Dámelo en vida no quiero
Para el próximo tren tu amor
Nada de asuntos pendientes
Antes de que me despida
No quiero nada póstumo, por favor
Las ganas de ver algo mío
En el bronce se fueron
Estoy ensayando el olvido
Desde antes de ayer
Solo podría decirte
Que hagas lo que yo no puedo
Como sacarte de adentro
Lo que hay que decir
No hay nada que esconder
Aquí nunca sabemos
Cuando es la última vez
No quiero nada póstumo
Dámelo en vida no quiero
Para el próximo tren tu amor
Nada de asuntos pendientes
Antes de que me despida
No quiero nada póstumo, por favor
No quiero nada tóxico
Ni estático ni drástico
Solo algo fantástico
Para pasar el rato
Por eso vivo en problemas lo sé
No hay nada que me sirva
Nunca leo los contratos
Siempre directo a la firma
Y recodemos toda esta locura
Porque no tiene sentido olvidarse
Verte era difícil como perdonarse
Como jugar en la altura
No quiero nada póstumo
Dámelo en vida no quiero
Para el próximo tren tu amor
Nada de asuntos pendientes
Antes de que me despida
No quiero nada póstumo, por favor
Estoy seguro que nada puede salir mal
Pero a mí dámelo en vida
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
A mí (a mí) dámelo en vida (dámelo en vida)
No no nou no no nou no no nou
Postuum
Ik wil niets postuum
Geef het me in leven, ik wil niet
Voor de volgende trein jouw liefde
Geen openstaande zaken
Voordat ik afscheid neem
Ik wil niets postuum, alsjeblieft
De drang om iets van mij te zien
In het brons is verdwenen
Ik oefen het vergeten
Sinds eergisteren
Ik zou je alleen kunnen zeggen
Dat je moet doen wat ik niet kan
Zoals jou van binnenuit halen
Wat gezegd moet worden
Er is niets te verbergen
Hier weten we nooit
Wanneer het de laatste keer is
Ik wil niets postuum
Geef het me in leven, ik wil niet
Voor de volgende trein jouw liefde
Geen openstaande zaken
Voordat ik afscheid neem
Ik wil niets postuum, alsjeblieft
Ik wil niets toxisch
Geen statisch of drastisch
Gewoon iets fantastisch
Om de tijd door te brengen
Daarom leef ik in problemen, dat weet ik
Er is niets dat me helpt
Ik lees nooit de contracten
Altijd direct naar de handtekening
En laten we al deze gekte herinneren
Want het heeft geen zin om te vergeten
Jou zien was moeilijk, zoals vergeven
Zoals spelen op grote hoogte
Ik wil niets postuum
Geef het me in leven, ik wil niet
Voor de volgende trein jouw liefde
Geen openstaande zaken
Voordat ik afscheid neem
Ik wil niets postuum, alsjeblieft
Ik ben er zeker van dat er niets mis kan gaan
Maar geef het me in leven
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Geef het me (geef het me) in leven (geef het me in leven)
Nee nee nou nee nee nou nee nee nou