Gorila u magli
kao gorila u magli borim se za opstanak
vidim svetlo gde je mrak, pravim se slab kad sam jak
ponosni potomak izgubljene vrste, malobrojne ali èvrste
pogledaj na binu još uvek možeš da nas izbrojiš na prste
ali biæe nas sve više. preplaviæemo scenu neæe moæi da se diše...
sindikat stiže! arogantni, militantni
sve što treba je blant i dobar bit, u svakoj varijanti
kreæemo u napad, desantni, hip hop diverzanti
što nisi zapisao, zapamti
kontrola, disiciplina, suzdržavanje
da bi s' dostigla visina proraèun vremena
trenutak je sve
jedno mi je uništiæu te!
s voljom u duši, èetri svojstva ratništva u glavi
mudrostima punim ti uši dok bit buku pravi
znanje je moæ!
daj da ti ga dam
zato sam i uzeo mikrofon da kidam
overi snagu našeg stila. muka mi je od debila
suviše ljudi pustilo je krila
a ne znaju da lete. tu nešto prete
moje rime su ko rakete, obaraju u nebu
brže od poletanje æe da slete
za mene su samo mete, rovci za um
slaganje metafora. kao kum
moj ugovor se ne odbija, moja reè kran probija
ubija želju da mikrofon dobijaš u ruke
ja sam marko, jedan od devet majstora ove struke
beogradski sindikat! da vam vidim ruke!
Gorila en la niebla
como un gorila en la niebla lucho por sobrevivir
veo la luz donde hay oscuridad, me hago el débil cuando soy fuerte
orgulloso descendiente de una especie perdida, escasa pero firme
mira en el escenario aún puedes contarlos con los dedos
pero seremos cada vez más. inundaremos la escena, no podrán respirar...
¡el sindicato llega! arrogantes, militantes
todo lo que necesitamos es un porro y un buen ritmo, en cualquier variante
iniciamos el ataque, desembarco, comandos de hip hop
lo que no anotaste, recuérdalo
control, disciplina, contención
para alcanzar la altura se calcula el tiempo
el momento lo es todo
me da igual, te destruiré
con voluntad en el alma, cuatro cualidades de guerrero en la mente
lleno tus oídos de sabiduría mientras la base hace ruido
el conocimiento es poder
déjame dártelo
por eso tomé el micrófono para arrasar
confirma la fuerza de nuestro estilo. estoy harto de idiotas
demasiada gente ha soltado las alas
y no saben volar. ahí algo amenaza
mis rimas son como cohetes, derriban en el cielo
más rápido de lo que despegan caerán
para mí son solo blancos, objetivos para la mente
componiendo metáforas. como un padrino
mi contrato no se rechaza, mi palabra rompe la barrera
mata el deseo de tener el micrófono en tus manos
soy Marko, uno de los nueve maestros de este oficio
¡sindicato de Belgrado! ¡quiero ver sus manos arriba!