Bala Perdida
Si el amor fuese ciego
Solo nos enamoraríamos de la oscuridad
Llamamos cariño a la misma persona
De apellido necesidad
Las cosas a golpes se rompen
Otras encajan pa' siempre
Soy esa clase de torpes
Que ni lo quiere intentar
Me hicieron acorde al mundo
Pero el mundo ya no se acuerda de mí
Mejor estar hecho a trozos de tinta borrada
Que a trizas por ti
No quiero que me levantes
La mano vas a ofrecerme
Que solo sea pa' saltar conmigo al desastre
Para ser feliz
Voy aceptando que el problema es mío
Después de culpar
Y soy aquel que no puede tenerte
Porque no cree en la eternidad
Y hoy se dice te quiero esperando un te quiero
Y eso es demostrar
Si quieres saber quién salvará tu vida
Mírate al espejo y por fin lo sabrás
Vivo la vida más condicionado
Que de verdad en condiciones
Llamo normal a lo que todos hacen
Sabiendo que son mil errores
Me pongo límites sin conocerme
Sin saber a qué llegará mi mente
Somos humanos que ante los problemas
A veces luchan como dioses
Gracias por hacer de mí mil pedazos
Así puedo verme mejor
Porque nadie sabe que somos por dentro
Hasta que duele en el exterior
Ha dado la cara más veces
La moneda al aire que por algo yo
Me gustas más rota que cuando te arreglas
Así no me mientes, mi amor
Acabé yo mismo susurrando al diablo
Que estaba en mi hombro y se va
Si solo mejor que mal acompañado
Ya me acompaña soledad
No sé qué sigue más vacía
La botella o yo, no quiero ni mirar
Quizás, en la esquina de la jaula que vives
Se puede llamar libertad
Tengo más miedo por estar a solas
Conmigo que contigo y sé
Que al menos hoy tengo en control del desorden
Que yo solamente creé
Si soy un bala perdida
Será porque soy un suicida
Y la vida me otorga la misma pistola de la que salí
Pa' volver a matarme otra vez
Verloren Kogel
Als de liefde blind was
Zouden we alleen verliefd worden op de duisternis
We noemen dezelfde persoon schat
Met de achternaam behoefte
Dingen breken met klappen
Anderen passen voor altijd
Ik ben die soort klungels
Die het niet eens wil proberen
Ze maakten me naar de wereld
Maar de wereld herinnert zich me niet meer
Beter om gemaakt te zijn van vlekken in inkt
Dan in stukken voor jou
Ik wil niet dat je me optilt
De hand die je me aanbiedt
Moet alleen zijn om samen met mij in de ellende te springen
Om gelukkig te zijn
Ik accepteer dat het probleem van mij is
Na het te hebben beschuldigd
En ik ben degene die jou niet kan hebben
Omdat ik niet in de eeuwigheid geloof
En vandaag zegt men ik hou van je in de hoop op een ik hou van je
En dat is laten zien
Als je wilt weten wie je leven zal redden
Kijk in de spiegel en je zult het eindelijk weten
Ik leef het leven meer beperkt
Dan echt in omstandigheden
Ik noem normaal wat iedereen doet
Wetende dat het duizend fouten zijn
Ik stel grenzen zonder mezelf te kennen
Zonder te weten waar mijn geest naartoe zal gaan
We zijn mensen die voor de problemen
Soms vechten als goden
Dank je voor het maken van duizend stukjes van mij
Zo kan ik mezelf beter zien
Omdat niemand weet wie we van binnen zijn
Totdat het pijn doet aan de buitenkant
De munt heeft vaker de kop laten zien
De munt in de lucht die om een reden ik
Hou meer van je als je gebroken bent dan wanneer je je herstelt
Zo lieg je niet tegen me, mijn liefde
Ik eindigde zelf fluisterend naar de duivel
Die op mijn schouder zat en weggaat
Als alleen beter is dan slecht gezelschap
Begeleidt de eenzaamheid me al
Ik weet niet wat leger is
De fles of ik, ik wil niet eens kijken
Misschien, in de hoek van de kooi waar je leeft
Kan men vrijheid noemen
Ik ben banger om alleen te zijn
Met mezelf dan met jou en ik weet
Dat ik tenminste vandaag de controle heb over de chaos
Die ik alleen heb gecreëerd
Als ik een verloren kogel ben
Zal het zijn omdat ik een zelfmoordenaar ben
En het leven geeft me hetzelfde pistool waar ik vandaan kwam
Om mezelf weer te doden.