Fran
Puedo estar lejos de todo, pero sé que nunca voy a estar ausente
Puedo anclarme a la verdad aun sabiendo que quien me la dice me miente
Lo que estará para ti, solamente estará si te pones enfrente
El mundo no es el lugar más bonito para las personas que sienten
Una parte de su vida se quedó en la mía y por eso ella vuelve
Todos tenemos dos vidas: La que imaginamos y la que es realmente
El problema nunca ha sido ser yo, sino aquello que espera la gente
Llevo una vida intentando llevarme con todos menos con mi mente
El orgullo te llevará lejos y allí te dejará solo siempre
Nadie va a ser más fiel en nuestra vida que el miedo que sigue presente
Lo que somos no nos hará perfectos pero, en cambio, sí diferentes
En esta vida aprendemos a odiar mucho antes que a hacernos valientes
El bueno se puede ver como el más malo del cuento según quien lo cuente
No me hagas pensar que no puedo llegar al menos déjame que lo intente
Elijo vivir muy deprisa en lugar de no hacerlo y morir lentamente
Si con dinero pudiera traerla de vuelta llenaba la fuente
De lo que fuimos tan solo nos queda un candado oxidado en el puente
Para romper el asfalto la flor no fue dura tan solo paciente
Debes saber perdonar los errores de quien de verdad se arrepiente
Existen personas que son de cristal, pero, en cambio, no son transparentes
Amor
Todo se resume en eso y eso es amor
Enamorarse del proceso ileso de amor
Eso es lo que he perseguido, pero en mitad del camino hubo un error
Fran
Ik kan ver weg zijn van alles, maar ik weet dat ik nooit echt afwezig zal zijn
Ik kan me vastklampen aan de waarheid, ook al weet ik dat degene die het zegt liegt
Wat voor jou bestemd is, zal alleen voor jou zijn als je ervoor staat
De wereld is niet de mooiste plek voor mensen die voelen
Een deel van haar leven is in het mijne gebleven en daarom komt ze terug
We hebben allemaal twee levens: het leven dat we ons voorstellen en het leven dat echt is
Het probleem is nooit geweest dat ik mezelf ben, maar wat mensen verwachten
Ik leef een leven waarin ik probeer om met iedereen om te gaan, behalve met mijn geest
Trots zal je ver brengen, maar daar laat het je altijd alleen
Niemand zal trouwer zijn in ons leven dan de angst die altijd aanwezig is
Wat we zijn maakt ons niet perfect, maar wel anders
In dit leven leren we veel eerder te haten dan moedig te worden
De goede kan gezien worden als de slechtste in het verhaal, afhankelijk van wie het vertelt
Laat me niet denken dat ik het niet kan, laat me in ieder geval proberen
Ik kies ervoor om snel te leven in plaats van niet te leven en langzaam te sterven
Als ik met geld haar terug kon brengen, zou ik de fontein vullen
Van wat we waren, blijft er slechts een verroest slot op de brug over
Om het asfalt te breken was de bloem niet hard, maar gewoon geduldig
Je moet leren de fouten van degenen die echt spijt hebben te vergeven
Er zijn mensen die van glas zijn, maar toch niet transparant zijn
Liefde
Alles komt daarop neer en dat is liefde
Verliefd worden op het proces van ongeschonden liefde
Dat is wat ik heb achtervolgd, maar halverwege de weg was er een fout