Tata
Tú no tienes sentido en el cielo
Tú ya eras un ángel antes de haberte ido
Sé que nada en la vida es eterno
Pero me faltó un momento pa' despedirme contigo
Yo, que fui aprendiz de tus cuentos
Tú, una fuente en el desierto, tú, mi hermana y, yo, tu niño
Te ha faltado vida pa' decirme
Que tú darías la tuya por cuidarme en el camino
Vas a volar por encima de la Luna
Porque, como tú, ninguna que me pueda iluminar
Te buscaré cuando no tenga cordura
Porque tú me das la tuya, aunque ya sé que no estás
Y aunque ya sé que te ha faltado ver la cima
Poder llorar de alegría o ver la aurora boreal
Poder sentir qué es ser madre en esta vida
Antes de irte tú, sin más
Ojalá pudiera preguntarte
Cómo hacías pa' tener una sonrisa cada día
Si nunca entendí por qué te fuiste
¿Cómo voy a gastar tiempo en entender cómo es la vida?
Mantente con los brazos abiertos
Que algún día voy a abrazarte cuando me toque ir arriba
Te llamaba Tata porque tú eras aquella que me cuidaba
Cuando ya ni yo podía
Vas a volar por encima de la Luna
Porque, como tú, ninguna que me pueda iluminar
Te buscaré cuando no tenga cordura
Porque tú me das la tuya, aunque ya sé que no estás
Y aunque ya sé que te ha faltado ver la cima
Poder llorar de alegría o ver la aurora boreal
Poder sentir qué es ser madre en esta vida
Antes de irte tú, sin más
Con un corazón tan grande, no habrá suficiente cielo
Para que puedas entrar para esperarnos para siempre
Les hablaré a mis hijos de que sí hay un ángel
Que nos cuida y que es aquello a lo que llamamos suerte
Dicen que nunca muere aquel que no se olvida
Y que, a través de su recuerdo, no se escapa de la mente
Entonces, vida, tú puedes estar tranquila
Vivirás eternamente
Tata
Jij hebt geen zin in de lucht
Jij was al een engel voordat je wegging
Ik weet dat niets in het leven eeuwig is
Maar ik miste een moment om afscheid van je te nemen
Ik, die jouw verhalen leerde
Jij, een bron in de woestijn, jij, mijn zus en, ik, jouw kind
Je had meer leven nodig om me te vertellen
Dat jij jouw leven zou geven om me op het pad te beschermen
Je gaat vliegen boven de maan
Want, zoals jij, is er niemand die me kan verlichten
Ik zal je zoeken als ik mijn verstand verlies
Want jij geeft me de jouwe, ook al weet ik dat je er niet bent
En hoewel ik weet dat je de top niet hebt gezien
Kunnen huilen van blijdschap of het noorderlicht zien
Kunnen voelen wat het is om moeder te zijn in dit leven
Voordat je ging, zonder meer
Ik wou dat ik je kon vragen
Hoe je elke dag zo'n glimlach had
Als ik nooit begreep waarom je wegging
Hoe kan ik tijd besteden aan begrijpen hoe het leven is?
Blijf met open armen
Want op een dag ga ik je omhelzen als het mijn beurt is om omhoog te gaan
Ik noemde je Tata omdat jij degene was die voor me zorgde
Toen ik het zelf niet meer kon
Je gaat vliegen boven de maan
Want, zoals jij, is er niemand die me kan verlichten
Ik zal je zoeken als ik mijn verstand verlies
Want jij geeft me de jouwe, ook al weet ik dat je er niet bent
En hoewel ik weet dat je de top niet hebt gezien
Kunnen huilen van blijdschap of het noorderlicht zien
Kunnen voelen wat het is om moeder te zijn in dit leven
Voordat je ging, zonder meer
Met een hart zo groot, is er niet genoeg lucht
Om binnen te komen en ons voor altijd te wachten
Ik zal mijn kinderen vertellen dat er wel een engel is
Die ons beschermt en dat is wat we geluk noemen
Ze zeggen dat degene die niet vergeten wordt nooit sterft
En dat, door zijn herinnering, hij niet uit de geest verdwijnt
Dus, leven, je kunt gerust zijn
Je zult eeuwig leven
Escrita por: Oriol Bas Francisco / Marc Albert Bas Francisco / Juan Carlos Arauzo Olivares / Beret / Eduardo Ruiz Sánchez / Antonio Mateo Chamorro