niemand
Ma in d'r eentje in de flat, als oom langskwam na vieren
Ma liet zich wel versieren, voor een klein uurtje in het bed
Marie, die vond ze in het zweet, had van de liefde weinig weet
Maar dit voelde niet echt, toch werd aan haar niks uitgelegd
Niemand keek toen het gebeurde, niemand wou het zien
Niemand die het interesseerde, niemand
Niemand die haar wou begrijpen, niemand die het maar wou weten
En ook niemand die haar helpen kon, toen zij het wou vergeten
Maar na een tijd besloot haar ma het spel met oom te staken
Oom bleef avances maken, en hij kwam nog vaak aan de deur
Tot op een avond, ma was weg, kwam hij het weer proberen
Hij greep Marie en zij had pech, zij kon zich niet verweren
Vanaf die tijd dacht kleine meid, dat liefde echt zo was
Want als het zo niet hoorde gaan, had ma het ook nooit toegestaan
En toen haar oom steeds langs bleef komen, heeft zij hem maar voor lief
genomen
Eerst deed het haar wel pijn, maar 't was tot haar schaamte ook wel fijn
Niemand keek toen het gebeurde, niemand wou het zien
Niemand die het interesseerde, niemand
Niemand die haar wou begrijpen, niemand die het maar wou weten
En ook niemand die haar helpen kon, toen zij het wou vergeten
Toen ooit haar ware liefde kwam, die haar teder wou beminnen
Wat hij ook bleef verzinnen, hij liep tegen angst en wantrouw aan
Want liefde zonder bruut geweld en liefde zonder pijn
Zo zat het in haar hoofd geprent, dat kon geen echte liefde zijn
Niemand keek toen het gebeurde, niemand wou het zien
Niemand die het interesseerde, niemand
Niemand die haar wou begrijpen, niemand die het maar wou weten
En ook niemand die haar helpen kon...
nadie
En la soledad de su apartamento, cuando el tío pasaba después de las cuatro
Se dejaba seducir, por una pequeña hora en la cama
Marie, la encontraba sudando, sabía poco del amor
Pero esto no se sentía real, sin embargo, no se le explicaba nada
Nadie miró cuando sucedió, nadie quiso ver
A nadie le interesaba, nadie
Nadie quería entenderla, nadie quería saber
Y tampoco nadie podía ayudarla, cuando ella quería olvidar
Pero después de un tiempo, su madre decidió terminar el juego con el tío
El tío seguía coqueteando, y venía a menudo a la puerta
Hasta que una noche, su madre no estaba, él volvió a intentarlo
Agarró a Marie y ella tuvo mala suerte, no pudo defenderse
Desde ese momento, la niña pensaba que el amor era así de verdad
Porque si no era así como debía ser, su madre nunca lo habría permitido
Y cuando su tío seguía viniendo, ella lo aceptaba
Al principio le dolía, pero también le resultaba placentero
Nadie miró cuando sucedió, nadie quiso ver
A nadie le interesaba, nadie
Nadie quería entenderla, nadie quería saber
Y tampoco nadie podía ayudarla, cuando ella quería olvidar
Cuando finalmente llegó su verdadero amor, que quería amarla tiernamente
Sin importar lo que intentara, se encontró con miedo y desconfianza
Porque amor sin violencia brutal y amor sin dolor
Así estaba grabado en su mente, eso no podía ser amor verdadero
Nadie miró cuando sucedió, nadie quiso ver
A nadie le interesaba, nadie
Nadie quería entenderla, nadie quería saber
Y tampoco nadie podía ayudarla...