De Ahí Soy Yo
Todo lo que entra desde afuera es más olor
Y se me pega en mi interior
Que es pozo ciego por abrir
Y no hay manera, con mi alma asordinada
Como una enorme corneta
Tapiada por los mocos
Y las flemas que se inflaman
Y las flores que se queman
En esta enorme colmena
De abejas que fabrican más problemas, intestinos
Y la miel se hace diarrea
Y es un culo mi destino
Y por la boca solo espero
Una inmensa verborrea
Evacuando el ser
Verborrea vertiéndose
Y cualquiera que pregunte a dónde vivo
Imaginen que Argentina sea el culo de la tierra
Y que ese culo tenga un culo
Y Buenos Aires sea una nalga
Y la otra nalga la hermana montevideana
Y el esfínter mismo de ese inmenso culo
Reciba toda la mierda
Ríos de mierda!
Empresas generosas cultivando miseria
Regando con gangrena
Y mis venas se envenenan
Asesinos silenciosos
Diseñando el paisaje radiactivo
¡Una mierda!
La ciudad de avellaneda
Todo el mundo la recuerda
Por su fuerte olor a mierda
De ahí soy yo, otra mierda
Ése soy yo, esa es mi tierra
No hay nada más antiecológico
Que un infeliz, que un infeliz
No hay nada más antiecológico
Que un infeliz, que un infeliz
Un infeliz es
Fabricante, traficante, portador
Vendedor de toneladas de dolor
Una verdadera usina
Una raquítica orquídea parásita
Que chupa luz, que chupa vida
No tiene amores y se constipa de grotescos fracasos y avanza ciego
Y se embeleza por ser parte de una vez
De esta maldita mierda!
Qué orgullo de mierda!
Soberbia de mierda!
Proyecto de mierda!
El futuro que me espera
Sensaciones de mierda
Poesía burda
Mierda muerta
Mierda tuya
Mierda de ellos
Mierda mía
Mierda nuestra
Nuestra mierda
Inconciencia de mierda!
Psicópatas de mierda!
Así es mi mierda querida
Mía, bien de adentro
Profunda
Humana
Penosas almas enfermas
Mal heridas, de ahí soy yo
No hay nada más antiecológico
Que un infeliz, que un infeliz
No hay nada más antiecológico
Que un infeliz, que un infeliz
Y construiremos una enorme papelera
Para limpiarnos la boca
Para limpiarnos el orto
Y construiremos una enorme papelera
Para limpiarnos la boca
Para limpiarnos el orto
Y construiremos una enorme papelera
Para limpiarnos la boca, si!
Para limpiarnos el orto
Daar Ben Ik
Alles wat van buiten komt, is meer geur
En het plakt aan mijn binnenkant
Wat een blinde put is om te openen
En er is geen manier, met mijn ziel gedempt
Als een enorme hoorn
Verstopt door het snot
En de slijmen die opvlammen
En de bloemen die verbranden
In deze enorme bijenkorf
Van bijen die meer problemen fabriceren, intestinaal
En de honing wordt diarree
En mijn bestemming is een kont
En door mijn mond verwacht ik alleen
Een immense kletspraat
Die het wezen evacueert
Kletspraat die zich uitstort
En wie dan ook vraagt waar ik woon
Stel je voor dat Argentinië de kont van de aarde is
En dat die kont ook een kont heeft
En Buenos Aires een bil is
En de andere bil de Montevideaanse zus
En de sluitspier van die immense kont
Ontvangt al de stront
Rivieren van stront!
Gulle bedrijven die ellende cultiveren
Besproeien met gangreen
En mijn aderen vergiftigen
Stille moordenaars
Die het radioactieve landschap ontwerpen
Wat een rommel!
De stad Avellaneda
Iedereen herinnert het zich
Voor zijn sterke geur van stront
Daar ben ik, weer een rommel
Dat ben ik, dat is mijn land
Er is niets meer antiecologisch
Dan een ongelukkige, dan een ongelukkige
Er is niets meer antiecologisch
Dan een ongelukkige, dan een ongelukkige
Een ongelukkige is
Fabrikant, handelaar, drager
Verkoper van tonnen pijn
Een echte fabriek
Een magere parasitaire orchidee
Die licht zuigt, die leven zuigt
Heeft geen liefdes en verstopt zich van groteske mislukkingen en gaat blind verder
En laat zich verblinden door een keer
Van deze verdomde rommel!
Wat een trots van rommel!
Wat een arrogantie van rommel!
Wat een project van rommel!
De toekomst die me wacht
Rommelige sensaties
Grove poëzie
Dode rommel
Jouw rommel
Hun rommel
Mijn rommel
Onze rommel
Onze rommel
Onbewustzijn van rommel!
Psychopaten van rommel!
Zo is mijn geliefde rommel
Van mij, diep van binnen
Diep
Menselijk
Treurige zieke zielen
Slecht gewond, daar ben ik
Er is niets meer antiecologisch
Dan een ongelukkige, dan een ongelukkige
Er is niets meer antiecologisch
Dan een ongelukkige, dan een ongelukkige
En we zullen een enorme prullenbak bouwen
Om onze mond schoon te maken
Om onze kont schoon te maken
En we zullen een enorme prullenbak bouwen
Om onze mond schoon te maken
Om onze kont schoon te maken
En we zullen een enorme prullenbak bouwen
Om onze mond schoon te maken, ja!
Om onze kont schoon te maken
Escrita por: Carlos Martin / Gustavo Cordera / Jorge Raul Alarcon / René Céspedes