Danza de Los Muertos Pobres
Prócer el que mata, santo el que no goza,
macho el que no siente, marica el que llora,
discreto el que no se ríe, decente el que no baila,
y es bueno el que obedece;
obedecí y me fuí a la cama.
Y soñé que a un cementerio yo fui a bailar
Y cabecié una mina del nicho cuatro,
ella bailaba en Ferrasco Velero,
y me llevó al programa "Venga a bailar con el Ronald"
Y una danza, venganza de los pobres
que hechizó a los fiambres que murieron sin pan,
movían locamente sus caderas, ¡corten! ¡corten!,
no los dejen mover...
La cola pa'ca balanceando,
La cola pa'ya,que se mueve.
La cola pa'ca balanceando,
La cola pa'ya.
Así es más fácil, me vienen ganas de empezar a amarme,
quiero dejar este cuerpo que está muerto de nacionalidad.
El alma se muere en el sarcófago de la elegancia.
No queremos ser muertos, obscenos, no,
las autoridades no nos vayan a sancionar,
pero la pelvis se mueve, se mueve
se mueve, se mueve en forma indecente
con esta danza nos van a torturar.
Las ligas de moral modificadas
comenzaron nuevamente a sugerir morales,
allanaron bóvedas para picanearnos
y la picana no podía picar, por que mueve...
La cola pa'ca balanceando,
La cola pa'ya,que se mueve.
La cola pa'ca balanceando,
La cola pa'ya.
Prócer el que mata, santo el que no goza,
macho el que no siente, marica el que llora,
discreto el que no se rie, decente el que no baila,
y es bueno el que obedece, y subversivo el que no se la banca.
Dans van de Arme Doden
Held wie de doodt, heilig wie niet geniet,
macho wie niet voelt, watje wie huilt,
bescheiden wie niet lacht, fatsoenlijk wie niet danst,
en goed is wie gehoorzaamt;
ik gehoorzaamde en ging naar bed.
En ik droomde dat ik naar een begraafplaats ging om te dansen
En ik knikte naar een meid uit het graf vier,
zij danste op Ferrasco Velero,
en ze nam me mee naar het programma "Kom dansen met Ronald"
En een dans, wraak van de armen
verleidde de lijken die stierven zonder brood,
ze bewogen als gek hun heupen, stop! stop!,
laten ze niet bewegen...
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen, die beweegt.
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen.
Zo is het makkelijker, ik krijg zin om mezelf te gaan liefhebben,
ik wil dit lichaam achterlaten dat dood is van nationaliteit.
De ziel sterft in de sarcofaag van elegantie.
We willen geen doden zijn, obsceen, nee,
de autoriteiten mogen ons niet straffen,
maar de bekken bewegen, bewegen
bewegen, bewegen op een ongepaste manier
met deze dans gaan ze ons martelen.
De morele liga's aangepast
begonnen opnieuw morele waarden voor te stellen,
ze doorzochten grafkelders om ons te pesten
en de stroomstoot kon niet schokken, omdat het beweegt...
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen, die beweegt.
De heup hierheen schommelend,
De heup daarheen.
Held wie de doodt, heilig wie niet geniet,
macho wie niet voelt, watje wie huilt,
bescheiden wie niet lacht, fatsoenlijk wie niet danst,
en goed is wie gehoorzaamt, en subversief wie het niet pikt.
Escrita por: Carlos Bianco / Carlos Martin / Gustavo Cordero / René Céspedes