395px

Siderale ontkoppeling

Bersuit Vergarabat

Desconexion sideral

Un astronauta y una bruja viajan en una burbuja
Derechito para el Sol, ese fuego que creció
Si se calienta el detergente y revienta eso que sienten
Pueden perder el control y también la conexión
Certidumbre o ilusión, epidérmica ficción

Él cree en naves espaciales y en efectos especiales
Que nunca verificó, que en su puta vida vio
Ella practica con escobas, ve el futuro en una bola
Que un colgado le vendió y también la convenció
De su poder interior, esa magia de cartón
Y en el aire, ruedan gotas de amor, gotas de amor

El vago juega con la idea de crear un gran sistema
Que permita otra fusión, otro tipo de valor
Pero la bruja lo contiene y adivina lo que quiere
Porque ella fue y volvió al infierno del terror
A ese mundo tan glotón que te come el corazón

A veces pasa que la fiebre sube misteriosamente
Y se retira sin razón, como toda aparición
Una burbuja reventada ya no significa nada
Y abatidos van los dos, sin creencia o religión
Alejándose del Sol en opuesta dirección
Un retorno eterno al vacío, al vacío
Un retorno eterno al vacío, vacíos

Nunca la vida es tan precisa, nadie tiene esa fija
Que te saca del montón y te muestra algo mejor
Ni el astronauta, ni la bruja saben qué hacer con la culpa
Y el miedo que les dejó
Su sideral desconexión

Y en el aire, ruedan gotas de amor, gotas de amor

Siderale ontkoppeling

Een astronaut en een heks reizen in een bubbel
Rechtdoor naar de zon, dat vuur dat groeide
Als het wasmiddel opwarmt en datgene wat ze voelen ontploft
Kunnen ze de controle verliezen en ook de verbinding
Zekerheid of illusie, epidermische fictie

Hij gelooft in ruimteschepen en in speciale effecten
Die hij nooit heeft geverifieerd, die hij in zijn kutleven nooit zag
Zij oefent met bezems, ziet de toekomst in een bol
Die een junkie haar verkocht en haar ook overtuigde
Van haar innerlijke kracht, die magie van karton
En in de lucht rollen druppels van liefde, druppels van liefde

De luiaard speelt met het idee om een groot systeem te creëren
Dat een andere fusie mogelijk maakt, een ander soort waarde
Maar de heks houdt hem tegen en raadt aan wat hij wil
Omdat zij naar de hel van de angst is geweest en terugkwam
Naar die wereld zo gulzig die je hart opeet

Soms gebeurt het dat de koorts mysterieuze wijze stijgt
En zonder reden weer verdwijnt, zoals elke verschijning
Een gebarsten bubbel betekent al niets meer
En neerslachtig gaan ze beiden, zonder geloof of religie
Ver weg van de zon in de tegenovergestelde richting
Een eeuwige terugkeer naar de leegte, naar de leegte
Een eeuwige terugkeer naar de leegte, leegtes

Het leven is nooit zo precies, niemand heeft die zekerheid
Die je uit de massa haalt en je iets beters laat zien
Geen van beiden, de astronaut of de heks, weet wat te doen met de schuld
En de angst die hen achterliet
Hun siderale ontkoppeling

En in de lucht rollen druppels van liefde, druppels van liefde

Escrita por: Bersuit Vergarabat / Gustavo Santaolalla / Juan Carlos Subira / Gustavo Cordera