Schatten Aus Der Alexander Welt
Ruchloser Mörder in purpurnen Seiten
schwelgend
vergieße ich das vermalefeite Blut deines
kindlichen Leichnams
und erwarte mit bessener Hingabe
die erlösende Begierde meines vielgepriesenen
Untergangs
Gewitter zieht auf und ich fühle wie de Träne
deren Dorn tief in den Pfuhl meiner
Prophezeiung stößt
Bare Vernichtung umweht meine lässigen
Schenkel
die Mitte kann nicht länger gehalten werden
und es bedarf nur zwei Schüsse den König zu
töten
Und wenn der Zirkel der Gehenkten spricht
und das verblichene Licht in schwarzem Weine
sich bricht
wird die Buße des toten Pferdes
meiner harschen Dunkelheit anheim fallen
Schaduwen Uit De Alexander Wereld
Onverschrokken moordenaar op purperen bladzijden
zwelgend
vergiez ik het vervloekte bloed van jouw
kinderlijke lijk
en verwacht met bezeten toewijding
de verlossende begeerte van mijn veelgeprezen
ondergang
Onweer trekt op en ik voel hoe de traan
zijn doorn diep in de poel van mijn
profetie steekt
Kale vernietiging omhult mijn nonchalante
bovenbenen
de midden kan niet langer worden vastgehouden
en het heeft slechts twee schoten nodig om de koning te
vermoorden
En als de cirkel van de opgehangen spreekt
en het vervaagde licht in zwarte wijn
zich breekt
zal de boetedoening van het dode paard
mijn harde duisternis ten deel vallen