Somos
Después que nos besamos
Con el alma y con la vida
Te fuiste por la noche de aquella despedida
Yo sentí que al irte mi pecho sollozaba
La confidencia triste de nuestro amor así
Somos un sueño imposible que busca la noche
Para olvidarse del mundo, del tiempo y de todo
Somos de nuestra quimera, doliente y querida
Dos hojas que el viento junto en el otoño-o-o
Somos dos seres en uno que amándo se mueren
Para guardar en secreto lo mucho que quieren
Pero que importa la vida con esta separación
Somos dos gotas de llanto en una canción
Nada más que eso somos, nada más
Wij zijn
Nadat we elkaar hebben gekust
Met de ziel en met het leven
Verliet je me in de nacht van dat afscheid
Ik voelde dat mijn borst huilt bij jouw vertrek
De treurige vertrouwelijkheid van onze liefde zo
Wij zijn een onmogelijke droom die de nacht zoekt
Om de wereld, de tijd en alles te vergeten
Wij zijn van onze quimera, pijnlijk en geliefd
Twee bladeren die de wind samenbracht in de herfst-o-o
Wij zijn twee wezens in één die sterven van de liefde
Om in het geheim te bewaren hoeveel ze van elkaar houden
Maar wat doet het ertoe, het leven met deze scheiding
Wij zijn twee tranen in een lied
Niet meer dan dat zijn wij, niet meer dan dat
Escrita por: Mario Clavel