Los Aretes de La Luna
Los aretes que le faltan a la Luna
Los tengo guardados para hacerte un collar
Los hallé una mañana en la bruma
Cuando caminaba junto al inmenso mar
Privilegio que agradezco al cielo
Porque ningún poeta los pudo encontrar
Yo los guardo en un cofre dorado
Son mi única fortuna y te los voy a dar
Los aretes que le faltan a la Luna
Los tengo guardados en el fondo del mar
Los aretes que le faltan a la Luna
Los tengo guardados para hacerte un collar
Los hallé una mañana en la bruma
Cuando caminaba junto al inmenso mar
Privilegio que agradezco al cielo
Porque ningún poeta los pudo encontrar
Yo los guardo en un cofre dorado
Son mi única fortuna y te los voy a dar
Ay, los aretes que le faltan a la Luna
Los tengo guardados en el fondo del mar
De Oorbellen van de Maan
De oorbellen die de Maan mist
Die heb ik bewaard om een ketting voor je te maken
Ik vond ze een ochtend in de nevel
Toen ik langs de immense zee liep
Een voorrecht dat ik de hemel dank
Want geen enkele dichter kon ze vinden
Ik bewaar ze in een gouden kist
Het is mijn enige rijkdom en ik ga ze je geven
De oorbellen die de Maan mist
Die heb ik bewaard op de bodem van de zee
De oorbellen die de Maan mist
Die heb ik bewaard om een ketting voor je te maken
Ik vond ze een ochtend in de nevel
Toen ik langs de immense zee liep
Een voorrecht dat ik de hemel dank
Want geen enkele dichter kon ze vinden
Ik bewaar ze in een gouden kist
Het is mijn enige rijkdom en ik ga ze je geven
Oh, de oorbellen die de Maan mist
Die heb ik bewaard op de bodem van de zee
Escrita por: José Dolores Quiñones-Cuba