Közeli Helyeken
Közeli helyeken, dombokon, hegyeken
kibelezett kőbányák üregében
Közeli helyeken, dombokon, hegyeken
Most is visszhangzik a léptem
Itt ül az idő a nyakamon
Kifogy az út a lábam alól
Akkor is megyek, ha nem akarok!
Ha nem kisér senki utamon
Arcom mossa eső és szárítja a szél
Az ember mindíg jobbat remél
Porból lettem s porrá leszek
Félek, hogy a ködbe veszek
Közeli helyeken, dombokon, hegyeken
Kibelezett kőbányák üregében
Közeli helyeken, dombokon, hegyeken
Most is visszhangzik a léptem
Itt ül az idő a nyakamon
Kifogy az út a lábam alól
Akkor is megyek, ha nem akarok!
Ha nem kisér senki utamon
Arcom mossa eső és szárítja a szél
Az ember mindíg jobbat remél
Porból lettem s porrá leszek
Félek, hogy a ködbe veszek
Itt ül az idő a nyakamon
Kifogy az út a lábam alól
Akkor is megyek, ha nem akarok!
Ha nem kisér senki utamon
Arcom mossa eső és szárítja a szél
Az ember mindíg jobbat remél
Porból lettem s porrá leszek
Félek, hogy a ködbe veszek
In der Nähe von Orten
In der Nähe von Orten, auf Hügeln, in den Bergen
In ausgehöhlten Steinbrüchen, in ihren Tiefen
In der Nähe von Orten, auf Hügeln, in den Bergen
Hallt mein Schritt immer noch wider
Hier sitzt die Zeit mir im Nacken
Der Weg unter meinen Füßen geht zu Ende
Ich gehe trotzdem, auch wenn ich nicht will!
Wenn mich niemand auf meinem Weg begleitet
Mein Gesicht wird vom Regen gewaschen und vom Wind getrocknet
Der Mensch hofft immer auf etwas Besseres
Aus Staub bin ich geworden und zu Staub werde ich
Ich fürchte, dass ich im Nebel verschwinde
In der Nähe von Orten, auf Hügeln, in den Bergen
In ausgehöhlten Steinbrüchen, in ihren Tiefen
In der Nähe von Orten, auf Hügeln, in den Bergen
Hallt mein Schritt immer noch wider
Hier sitzt die Zeit mir im Nacken
Der Weg unter meinen Füßen geht zu Ende
Ich gehe trotzdem, auch wenn ich nicht will!
Wenn mich niemand auf meinem Weg begleitet
Mein Gesicht wird vom Regen gewaschen und vom Wind getrocknet
Der Mensch hofft immer auf etwas Besseres
Aus Staub bin ich geworden und zu Staub werde ich
Ich fürchte, dass ich im Nebel verschwinde
Hier sitzt die Zeit mir im Nacken
Der Weg unter meinen Füßen geht zu Ende
Ich gehe trotzdem, auch wenn ich nicht will!
Wenn mich niemand auf meinem Weg begleitet
Mein Gesicht wird vom Regen gewaschen und vom Wind getrocknet
Der Mensch hofft immer auf etwas Besseres
Aus Staub bin ich geworden und zu Staub werde ich
Ich fürchte, dass ich im Nebel verschwinde