Hoja En Blanco
Fue imposible sacar tu recuerdo de mi mente,
Fue imposible olvidar que algún yo te quise,
Tanto tiempo pasó desde el día que te fuiste,
Allí supe que las despedidas, son muy tristes,
Nunca me imagine que un tren se llevaría en su viaje,
Aquellas ilusiones que de niños nos juramos,
Todos tus sentimientos los guardaste en tu equipaje,
Quisiste consolarme y me dijiste yo te amo,
Desde entonces no supe que sería de tu vida,
Desde entonces no supe que algún día regresabas,
Los amigos del pueblo preguntaron si volvías.
Llorando di la vuelta y no les supe decir nada
Ayer que regrese a mi pueblo,
Alguien me dijo que ya te casaste,
Mírame y dime si ya me olvidaste,
Me marchare con los ojos aguados,
Después le pregunte a la luna,
Me dio la espalda e intento ocultarse,
Hasta la luna sabe que me amaste
Hasta la luna sabe que aún me amas
Y vuela vuela, por otro rumbo,
Ve y sueña sueña, que el mundo es tuyo,
Tú ya no puedes volar conmigo,
Aunque mis sueños se irán contigo. (Bis)
Es tan triste tener que decirte que me olvides,
Otro amor ha llegado a mi vida, y no te quiero,
Es muy tarde y no puedo negarte que me muero,
Pero no callaran mis palabras pa' decirte,
Que soñare contigo siempre que cierre mis ojos,
Y entonare por ti mis cantos tristes noche a noche,
Que llorare sin ti cuando recuerde que estoy solo
Y al recordar que duermes en los brazos de otro hombre,
Me pregunto si aún esperas algo de mi vida,
Si en tu memoria vive aquel amor de tantos años,
Aquel hombre que siempre te ha querido desde niña,
Que hoy llora porque el amor de su vida se ha casado
Es triste ver que un tren se aleja, y en el se va lo mejor de tu vida,
Dime el motivo de tu despedida,
Porque te fuiste dejando mil penas,
Un día recibí tu carta,
Quiese leerla y era una hoja en blanco,
Pues de tu vida nunca supe nada,
Como preguntas que si aún te amo.
Y vuela vuela, por otro rumbo,
Ve y sueña sueña, que el mundo es tuyo,
Tú ya no puedes volar conmigo,
Aunque mis sueños se irán contigo. (Bis)
Witte Blad
Het was onmogelijk om je herinnering uit mijn hoofd te krijgen,
Het was onmogelijk te vergeten dat ik ooit van je hield,
Er is zoveel tijd verstreken sinds de dag dat je ging,
Daar leerde ik dat afscheid nemen heel verdrietig is,
Ik had nooit gedacht dat een trein in zijn reis zou meenemen,
Die dromen die we als kinderen aan elkaar beloofden,
Al je gevoelens hield je in je bagage,
Je wilde me troosten en zei dat je van me hield,
Sindsdien wist ik niet wat er van je leven zou worden,
Sindsdien wist ik niet dat je op een dag terug zou komen,
De vrienden uit het dorp vroegen of je terugkwam.
Huilend draaide ik me om en kon ik niets zeggen
Gisteren, toen ik terugkwam naar mijn dorp,
Zei iemand me dat je al getrouwd bent,
Kijk naar me en zeg me of je me al vergeten bent,
Ik zal weggaan met tranen in mijn ogen,
Daarna vroeg ik de maan,
Ze draaide zich om en probeerde zich te verstoppen,
Zelfs de maan weet dat je van me hield
Zelfs de maan weet dat je nog steeds van me houdt
En vlieg, vlieg, in een andere richting,
Ga en droom, droom, want de wereld is van jou,
Jij kunt niet meer met me vliegen,
Ook al zullen mijn dromen met jou meegaan. (Herhaling)
Het is zo triest om je te moeten zeggen dat je me moet vergeten,
Een andere liefde is in mijn leven gekomen, en ik wil je niet,
Het is te laat en ik kan je niet ontkennen dat ik sterf,
Maar mijn woorden zullen niet zwijgen om je te zeggen,
Dat ik altijd van je zal dromen als ik mijn ogen sluit,
En dat ik voor jou mijn treurige liederen zal zingen, nacht na nacht,
Dat ik zal huilen zonder jou als ik me herinner dat ik alleen ben
En me herinner dat je in de armen van een andere man slaapt,
Ik vraag me af of je nog iets van mijn leven verwacht,
Of in je herinnering dat oude liefde van zoveel jaren leeft,
Die man die altijd van je heeft gehouden sinds je een kind was,
Die vandaag huilt omdat de liefde van zijn leven is getrouwd
Het is triest om te zien dat een trein zich verwijdert, en daarin gaat het beste van je leven,
Zeg me de reden van je afscheid,
Waarom je ging en duizend zorgen achterliet,
Op een dag ontving ik je brief,
Ik wilde hem lezen en het was een blanco blad,
Want van je leven heb ik nooit iets geweten,
Zoals vragen of ik je nog steeds liefheb.
En vlieg, vlieg, in een andere richting,
Ga en droom, droom, want de wereld is van jou,
Jij kunt niet meer met me vliegen,
Ook al zullen mijn dromen met jou meegaan. (Herhaling)