Añoranzas
Me puse a mirar el jardín mi vida
miré flores para ti y sin poder llevarte
añorando reviví
aquel tiempo tan feliz y sin poder quejarme.
Distancia que con el tiempo
van devanando recuerdos
y el árbol perdió sus hojas
el tiempo lo desnudó
presiento que ya no vuelve
por Dios que yo pienso así.
Pero dice la esperanza
la verás si tu la esperas
y aún no me he acostumbrado
poder caminar sin ti.
Tantas promesas de amor(Bis)
que la gente me afrenta
y yo a sabiendas que no fui yo.
Y ahora si me la hallé yo
sin tu querer
deambulando y sin amor
que voy a hacer.
O será que me quiere,
será que me odia,
no puedo resistirlo
y arreboles solo son recordación
luz, estrella, noches son
poemas de amor
¿qué es el amor?
pregunto yo enamorado.
Es vivir el presente
recordar a la gente
es añorar el pasado(Bis).
A la diestra del dolor la pena
y a la izquierda el corazón
late al decir te espero,
veo una lluvia torrencial
un pretexto pa' evitar
no te vayas ligero.
Capullos de flor de enero
que no conocen mis versos
que fueron musa hace tiempo
y que hoy me enferman de amor
se añoran las cosas buenas
que tienden a fallecer
dicen que una canción vieja
es mejor que una reciente
pero al irse la reciente
entonces es mejor también.
Yo no alcanzo a comprender
pero si alcanzo a entender
que yo fui tu pasado
soy tu presente, soy tu querer.
Y añoranzas solo son recordación
mil preguntas giran a mi alrededor.
O será que me quiere,
será que me odia,
no puedo resistirlo
porque el celo
del que ocupe hoy mi lugar
sera eterno
como eterno es el amar
¿qué es el amor?
pregunto yo enamorado.
Es vivir el presente
recordar a la gente
es añorar el pasado(Bis).
Verlangens
Ik keek naar de tuin van mijn leven
ik zag bloemen voor jou en kon je niet meenemen
verlangend herleefde ik
die gelukkige tijd zonder te klagen.
Afstand die met de tijd
herinneringen ontrolt
en de boom verloor zijn bladeren
de tijd heeft hem ontkleed
ik voel dat het niet meer terugkomt
god, zo denk ik erover.
Maar de hoop zegt
je zult het zien als je het wacht
en ik ben nog niet gewend
om zonder jou te lopen.
Zoveel beloften van liefde (Herhaal)
waar mensen me mee confronteren
en ik weet dat ik het niet was.
En nu heb ik het gevonden
zonder jouw wil
zwervend en zonder liefde
wat moet ik doen?
Of wil je me misschien,
haat je me misschien,
ik kan het niet weerstaan
en de rozen zijn slechts herinneringen
licht, ster, nachten zijn
liefdespoëzie
wat is de liefde?
vraag ik als verliefde.
Het is leven in het heden
herinneren aan mensen
het is verlangen naar het verleden (Herhaal).
Aan de rechterkant van de pijn de smart
en aan de linkerkant klopt het hart
als het zegt ik wacht op je,
ik zie een stortbui
een excuus om te vermijden
ga niet snel weg.
Blaadjes van de januari-bloem
kennen mijn verzen niet
ze waren ooit mijn muze
en nu maken ze me ziek van liefde
ik verlang naar de goede dingen
die neigen te sterven
ze zeggen dat een oud lied
beter is dan een recent
maar als het recente weggaat
is het ook beter.
Ik begrijp het niet
maar ik begrijp wel
dat ik jouw verleden was
ik ben je heden, ik ben je verlangen.
En verlangens zijn slechts herinneringen
duizend vragen draaien om me heen.
Of wil je me misschien,
haat je me misschien,
ik kan het niet weerstaan
want de jaloezie
van degene die vandaag mijn plaats inneemt
zal eeuwig zijn
zoals de liefde eeuwig is
wat is de liefde?
vraag ik als verliefde.
Het is leven in het heden
herinneren aan mensen
het is verlangen naar het verleden (Herhaal).