Viejos Anhelos
Hay sombra extraña en nuestro cariño
cariño hermoso que un día nació
ya te olvidaste de las promesas
del juramento que un día me hiciste
ya quieres irte sin un adiós.
Va muy triste, llora en silencio
porque presiente que ya te vas
cambias la dicha muy conocida
por la aventura que da la vida
quisiera odiarte y te quiero más.
Despunta el alba día nuevo llegó
otra mañana en silencio murió
no puede ser que tu amor ya perdí
tal vez mañana regreses a mi.
Viejos anhelos canto
con el alma entristecida
mi voz es un lamento
tengo ganas de llorar
no es cierto que me olvides
no lo digas vida mía
pon algo de tu parte
y volvamos a empezar
y así, mujer felices seremos
calla, piensa, verás que podemos.
Si oyes al rio que va cantando
corriendo libre camino al mar
irás notando que algunas piedras
gritan su angustía, ruedan de prisa
hacía la orilla corriendo van
están cansadas de tanto rodar
buscan descanso a su largo penar
dolor que hiere que mata también
ahogado en llanto y lamentos mujer.
Viejos anhelos canto...
Oude Verlangens
Er is een vreemde schaduw over onze liefde
mooie liefde die ooit is geboren
je bent de beloftes vergeten
van de eed die je me ooit deed
je wilt al gaan zonder afscheid.
Hij is zo verdrietig, huilt in stilte
omdat hij voelt dat je al weggaat
je ruilt het bekende geluk
voor het avontuur dat het leven biedt
ik zou je willen haten, maar ik hou nog meer van je.
De dageraad breekt aan, een nieuwe dag is gekomen
weer een ochtend is in stilte gestorven
het kan niet waar zijn dat ik je liefde al verloren ben
misschien kom je morgen weer bij me terug.
Oude verlangens zing ik
met een treurig hart
mijn stem is een klaagzang
ik heb zin om te huilen
het is niet waar dat je me vergeet
zeg dat niet, mijn lief
doe iets van jouw kant
en laten we opnieuw beginnen
en zo, vrouw, zullen we gelukkig zijn
zwijg, denk na, je zult zien dat we het kunnen.
Als je de rivier hoort die zingt
vrij stromend op weg naar de zee
zul je merken dat sommige stenen
hun angst roepen, snel rollen ze
richting de oever rennend
ze zijn moe van het eindeloos rollen
zoeken rust na hun lange lijden
door pijn die verwondt en ook doodt
verdrinkt in tranen en klaagzangen, vrouw.
Oude verlangens zing ik...