La Superbe
On reste dieu merci à la merci
D'un conifere
D'un silence inédit
D'une seule partie de jambe en l'air
Le soleil est assis, du mauvais coté de la mer, quelle aventure, quelle aventure
On reste dieu merci à la merci
D'un abri bus
Ne reste pas ici, on entend
Sonner l'angelus
Le soleil est joli
Plus triste que le cirque gruss
Quelle aventure, quelle aventure
On reste dieu merci à la merci
D'un engrenage
D'un verre de campari
Du bon vouloir de l'équipage
Paris est si petit quand on le regagne
À la nage, quelle aventure, quelle aventure
On flane, on flaire
On flaire la flamme singulière
On gagne, on perd
On perd la gagne, la superbe
On reste dieu merci à la merci
De l'amour crasse
D'un simple démenti
D'une mauvaise vie
D'une mauvaise passe
Le silence est aussi pesant
Qu'un porte avion qui passe
Quelle aventure, quelle aventure
On reste dieu merci à la merci
D'un sacrifice
D'une mort à credit
D'un préjugé né d'un préjudice
Le soleil s'enfuit
Comme un savon soudain qui glisse
Quelle aventure, quelle aventure
On flane, on flaire
On flaire la flamme singulière
On gagne, on perd
On perd la gagne, la superbe
On reste dieu merci à la merci
D'un nimbutal
Du plafond décrepit
Qu'on observe à l'horizontal
Le soleil est parti
La neige tombe sur les dalles
Quelle aventure, quelle aventure
On reste dieu merci à la merci
D'un lampadaire
D'une douleur endormie
D'un chaste spleen un soir d'hiver
La vieillesse ennemie
Reste la seule pierre angulaire
Quelle aventure, quelle aventure
On flane, on flaire
On flaire la flamme familière
On gagne, on perd
On perd la gagne, la superbe
On reste dieu merci à la merci
D'une étincelle
Quelque part à Paris
Au fin fond du bar d'un hotel
Dès la prochaine vie
Je rêve de se rester fidèle
Quelle aventure, quelle aventure
La superbe, la superbe, la superbe
De Prachtige
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een conifeer
Van een ongekend stilzwijgen
Van een enkele been omhoog
De zon zit aan de verkeerde kant van de zee, wat een avontuur, wat een avontuur
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een bushokje
Blijf hier niet, we horen
De klokken luiden
De zon is mooi
Treuriger dan de circusgrappen
Wat een avontuur, wat een avontuur
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een tandwiel
Van een glas campari
Van de goede wil van de bemanning
Parijs is zo klein als je het weer terugwint
Zwemmen, wat een avontuur, wat een avontuur
We slenteren, we ruiken
We ruiken de bijzondere vlam
We winnen, we verliezen
We verliezen de winst, de pracht
We blijven, god zij dank, in de genade
Van de vuile liefde
Van een simpele ontkenning
Van een slecht leven
Van een slechte periode
De stilte is zo zwaar
Als een vliegdekschip dat passeert
Wat een avontuur, wat een avontuur
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een opoffering
Van een dood op afbetaling
Van een vooroordeel geboren uit een nadeel
De zon vlucht weg
Als een zeep die plotseling glijdt
Wat een avontuur, wat een avontuur
We slenteren, we ruiken
We ruiken de bijzondere vlam
We winnen, we verliezen
We verliezen de winst, de pracht
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een nimbutal
Van het vervallen plafond
Dat we horizontaal bekijken
De zon is vertrokken
De sneeuw valt op de tegels
Wat een avontuur, wat een avontuur
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een lantaarnpaal
Van een verdoofde pijn
Van een kuise melancholie op een winteravond
De vijandige ouderdom
Blijft de enige hoeksteen
Wat een avontuur, wat een avontuur
We slenteren, we ruiken
We ruiken de vertrouwde vlam
We winnen, we verliezen
We verliezen de winst, de pracht
We blijven, god zij dank, in de genade
Van een vonk
Iets in Parijs
In de uithoek van de bar van een hotel
In het volgende leven
Droom ik van trouw blijven
Wat een avontuur, wat een avontuur
De prachtige, de prachtige, de prachtige